ဟုိဘက္ျခမ္းက ေကာင္မေလး

သင့္မွာ ခ်စ္သူရွိပါသလား။ ေနာက္ၿပီး ခ်စ္သူကိုေရာ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး နမ္းခဲ့ဖူးပါသလား။ ၿပီးေတာ့ ခ်စ္သူကိုနမ္းျခင္းဟာ က်န္းမာေရးကို အေထာက္အကူျပဳတယ္ဆိုတာကိုေရာ သိပါသလား။ ကဲ … စိတ္၀င္စားတယ္ဆိုရင္ ေအာက္မွာေရးထားတဲ့ အနမ္းနဲ႔ က်န္းမာေရး ဘယ္နည္းဘယ္ပံု ဆက္စပ္ေနတယ္ဆိုတာကို ဆက္ၿပီး ဖတ္ၾကည့္ေပါ့ေနာ္။

တကယ္ေတာ့ လူတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ နမ္းတယ္ဆိုတာ ခံစားခ်က္အရေရာ၊ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထံုးစံေတြအရပါ ခ်စ္ခင္ႏွစ္လိုျခင္းဆိုတဲ့ သက္ေရာက္မႈကို ဖြင့္ဆိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ကို နမ္းၿပီဆိုရင္ နမ္းတဲ့လူက အနမ္းခံရတဲ့သူကို ခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ပဲေပါ့။ ကဲ … ဒါဆို္ အနမ္းနဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ Definitionေလးတစ္ခုေလာက္ ထုတ္ၾကည့္ရေအာင္။ သင္ကေရာ ဘယ္လိုမ်ိဳး ဖြင့္ဆိုမွာလဲ။ အေနာက္တိုင္းယံုၾကည္မႈအရေတာ့ နမ္းတယ္ဆိုတာ "ႏွစ္လိုဖြယ္ ခံစားဆက္ယွက္မႈကို ပါးစပ္ကမေျပာဘဲ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္း ထိေတြ႕ပူးကပ္ၿပီး ေဖာ္ျပတဲ့ ခ်စ္ျခင္းရဲ႕သေကၤတ" လို႕ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး နမ္းရႈံ႕ၾကတဲ့ စံုတြဲေတြတိုင္း က်န္းမာေရးအတြက္ ေကာင္းမြန္တဲ့ အခ်က္(၇)ခုကို အလုိလိုရရွိႏိုင္တယ္တဲ့။ အဲဒီ(၇)ခ်က္က ဘာေတြလဲဆိုေတာ့ …

၁။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ နမ္းေနၾကတဲ့အခါ ခ်စ္သူစံုတြဲ ႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ႕ ေသြးေၾကာေတြဟာ ျပန္႔ကားသြားၿပီး ေသြးခုန္ႏႈန္းကိုလည္း ျမန္လာေစပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေသြးေၾကာေတြထဲမွာ ပိတ္ဆို႔ေနတဲ့ အဆီေတြကို ေခ်ဖ်က္ပစ္ၿပီး ေသြးထဲမွာရွိတဲ့ ကိုလက္စထေရာ ပမာဏကိုလည္း က်ဆင္းေစပါတယ္။

၂။ နမ္းေနတဲ့အခ်ိန္မွာ စံုတြဲႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ႕ မ်က္ႏွာေပၚမွာရွိတဲ့ ၾကြက္သားမွ်င္ အခု(၃၀)ေလာက္ကို လႈပ္ရွားလာေအာင္ ဦးေႏွာက္က လံႈ႕ေဆာ္ေပးပါသတဲ့။ ဒါေၾကာင့္လဲ မ်က္ႏွာမွာရွိတဲ့ အေရျပားေတြမွာ ပိတ္ဆို႔ေနတဲ့ အညစ္အေၾကးေတြကို ဖယ္ရွားသန္႔စင္ေစၿပီး မ်က္ႏွာတစ္ျပင္လံုး ပိုမိုေခ်ာေမြ႕လာေစပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ မ်က္ႏွာေပၚမွာ ယွက္ျဖာေနတဲ့ ဆံခ်ည္မွ်င္ ေသြးလႊတ္ေၾကာေတြရဲ႕ ေသြးစီးဆင္းမႈကို ပိုၿပီးေကာင္းလာေစပါတယ္။

၃။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ၀တဲ့သူေတြ စိတ္၀င္စားမယ့္ ကိစၥပါပဲ။ (၅)စကၠန္႔ၾကာေအာင္ တစ္ခါနမ္းတိုင္း ကိုယ္တြင္းမွာ သိုေလွာင္ထားတဲ့ အဆီပမာဏ (၁၂)ကီလိုရီ ေလာင္ကၽြမ္းေစတယ္ဆိုပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ၀ိတ္က်ခ်င္ရင္ ရည္းစားကို မ်ားမ်ားနမ္းၾကပါ။

၄။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ စိတ္နဲ႔ဆိုင္ပါတယ္။ နမ္းျခင္းဟာ စိတ္ထဲမွာရွိေနတဲ့ ဖိစီးမႈေတြ၊ အားငယ္မႈေတြကို ေခ်ဖ်က္ေပးၿပီး စိတ္ခြန္အား နိမ့္က်ျခင္း ျဖစ္ေပၚလာေအာင္ လံႈ႔ေဆာ္ေပးတဲ့ ဟိုမုန္းဓာတ္တစ္မ်ိဳး ဦးေႏွာက္က ထုတ္ေပးတာကိုလည္း တားဆီးေပးပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ယံုၾကည္မႈ ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ သူေတြေတာင္ ခ်စ္သူရဲ႕အနမ္းေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အႀကီးျမတ္ဆံုး သူရဲေကာင္းႀကီးေတြလို႔ ထင္မွတ္လာတတ္တယ္လို႔ သုေတသီေတြက အတည္ျပဳထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခ်စ္သူရဲ႕အနမ္းဟာ အေကာင္းဆံုးေသာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ကုထံုးတစ္ခုပါပဲ။

၅။ ၿပီးေတာ့ အနမ္းဆိုတာ သဘာ၀ ေရာဂါကာကြယ္ေဆး တစ္မ်ိဳးပါပဲတဲ့။ ေဆးပညာ သေဘာအရ လူတစ္ဦးဆီမွာ ရွိေနတတ္ၾကတဲ့ သဘာ၀ကိုယ္ခံစြမ္းအားေတြဟာ မတူညီၾကပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး နမ္းၾကတဲ့အခါ သူတို႔တစ္ေယာက္ခ်င္းစီမွာရွိတဲ့ ကိုယ္ခံပဋိဇီ၀ စြမ္းအားေတြဟာ တံေတြးကေနတဆင့္ ေပါင္းစပ္သြားပါတယ္။ အဲဒီကေနတဆင့္ ကိုယ့္ခ်စ္သူမွာရွိၿပီး ကိုယ့္ဆီမွာမရွိတဲ့ ေရာဂါကာကြယ္မႈ စြမ္းအင္ေတြ ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္ထဲ ေပါင္းစပ္ေရာက္ရွိလာႏိုင္ေျခဟာ ရာခိုင္ႏႈန္း(၈၀)ထိ ရွိတယ္ဆိုပဲ။ ဒီျဖစ္စဥ္ကို "အနမ္းျဖင့္ ေရာဂါကာကြယ္နည္း"လို႔ စိတ္ပညာရွင္ေတြက နာမည္ေပးထားပါတယ္။

၆။ ေနာက္ၿပီး အနမ္းဟာ လူရဲ႕ဦးေႏွာက္ စြမ္းေဆာင္ရည္ တိုးတက္လာေအာင္ စနစ္တက် ႏိႈးဆြေပးပါတယ္။ ဘယ္လိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ သိသာလဲဆိုရင္ ကိုယ့္ခ်စ္သူကို ပထမဆံုးအႀကိမ္ နမ္းဖူးတဲ့အခါ ေပၚေပါက္လာတတ္တဲ့ ရွိန္းကနဲ၊ ဖိန္းကနဲ ခံစားမႈမ်ိဳးမွာ ထင္ထင္ရွားရွား ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္တဲ့။ အဲဒီအခိုက္အတန္႔မွာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဦးေႏွာက္အရည္အေသြးဟာ ထိပ္ဆံုးအဆင့္ထိ တက္ေနၿပီးေတာ့ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးကလည္း အျမင့္မားဆံုး ျဖစ္ေနတတ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

၇။ ေနာက္ဆံုးတစ္ခုကေတာ့ သင္ကိုယ္တုိင္ပဲ စမ္းၾကည့္ၿပီးမွ ယံုပါေတာ့။ အဲဒါက ဘာလဲဆိုေတာ့ … ခ်စ္သူကို နမ္းရတာ ရင္ခုန္ၾကည္ႏူးစရာ ေကာင္းတယ္တဲ့။ ေနာက္ၿပီး ေပ်ာ္စရာလဲ ေကာင္းပါတယ္တဲ့။ ဘယ္လိုလဲ


ဖတ္မိတာေလးပါ....

မိဘရင္ခြင္ အေ၀းမွာမို႕
လြမ္းဆြတ္တမ္းတ သတိရေနျပီးလား....ေမေမ
ေမေမ့၀တ္ျပဳ ေတာင္းဆုေမတၱာ
ပို႕သမႈေၾကာင့္ ေရျခားေျမျခား
ေ၀းကြာေနလည္း သားရဲ႕စိတ္အစဥ္
ျငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ ၾကည္ႏူးရ၏....
ေမေမေျပာသည့္ ဆံုးမမွာစကား
စိတ္မွာၾကားေယာင္ နားေထာင္က်င့္သံုး
လိုက္နာမႈေၾကာင့္ တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းရပါတယ္ ....ေမေမ
ေမေမ့ရင္ခြင္ အေ၀းမွာမို႕
စိုးရိမ္ပူပန္ လြမ္းေဆြးတမ္းတ
၀မ္းနည္းမႈေၾကာင့္ ေမေမ့မ်က္၀န္း
စီးက်မ်က္ရည္ ရွိသည့္အခါ
ခ်စ္သားရင္၀ယ္ ဗေလာင္ဆူကာ
မခ်ိတင္ကဲ ရွိလွပါ၏။.....
ရိုေသေလးစား ဦးထိပ္ပန္ဆင္
လက္ဆယ္ျဖာမိုး အစဥ္ရွိခိုး
မိဘေျခရာ ရင္၀ယ္ပိုက္ကာ
အၿမဲေအာက္ေမ့ သတိရလ်က္
တာ၀န္မ်ားနွင့္ ေမေမ့သား...

သားေလးအတြက္
အိပ္မက္ေတြမဆုံးေသးတဲ႕အေမ...
အရုဏ္ဦးအခင္းအက်င္းနဲ႕
အိမ္ေရွ႕တံခါး၀ကေန ေမွ်ာ္ေနတတ္တဲ႕အေမ...
ထြန္ယက္ခံရင္ခြင္တစ္ခုလုံး
စိမ္းလန္း၀င္းမွည္႕မွၿပန္ခဲ႕မယ္အေမ...
အဲဒီလုိနဲ႕............
သားေလးရႈပ္ခဲ႕သမွ်
ရင္စည္းခံေပးဆပ္ရင္း
ကုိယ္ပုိင္ၿခံေလးေရာင္းခဲ႕တဲ႕အေမ...
အေတြ႕အၾကဳံေပါ႕သားရယ္တဲ႕
မင္းအေတြ႕အၾကဳံကေၾကးၾကီးတယ္လုိ႕ေၿပာဖူးတဲ႕အေမ...
ကြၽန္ေတာ္ရွက္ရြံ႕မႈရဲ႕သိမ္ငယ္ရာမွာ
အေကာင္းၿမင္၀ါဒနဲ႕အနာဂတ္ကုိၿမင္ေစတဲ႕အေမ...
ကြၽန္ေတာ္ေလာဘမၾကီးဘူး
ၿဖစ္ႏုိင္ေၿခတစ္၀က္ရဲ႕ႏွစ္ဆကုိလုိခ်င္တတ္တာပါအေမ...
အမွားတစ္ရာေၾကာင္႕အမွန္တစ္ခုရွိခဲ႕ရင္
အဲ႕ဒီတစ္ခုတည္းေသာအမွန္တရားဟာ
အေမ႕လေရာင္၀ါ၀ါေတြရဲ႕ေအာက္
ၾကယ္ေၾကြေကာက္ၿပီးၿပန္ခ်င္တဲ႕စိတ္ကူးပါပဲ....
အေမ႕အိပ္မက္ေတြက(ဒီေန႕ထိ)
ကြၽန္ေတာ္႕ကုိ တခုတ္တရ ေထြးေပြ႕ထားဆဲပါပဲ.....။ ။
အေမ့ရင္ကုိႏႈတ္ဆက္
ခံစားခ်က္မဲ႔တဲ့ ဒီႏိုင္ငံမွာ
ပညာရွာရင္းကၽြန္ခံ
သားတုိ႔ဘဝကုိ ျမဳပ္နွံခ့ဲၿပီ...အေမ
ပူျပင္းလွတဲ႔ ေႏြလြင္ျပင္ေအာက္
အထီးက်န္ဆုိတဲ႕ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔
အေမ႔ကိုလြမ္းလုိ႕ မ်က္ရည္က်ရင္း
သားစိတ္ေပ်ာ႔တယ္ ဆိုမလား....အေမ
အေမေရ.....
ေပ်ာ္တဲ႔သူလည္း ေပ်ာ္ၾကလိမ္႔မယ္
ေလးလပုိင္းရဲ႕ အလယ္ရက္မွာ
နႈတ္ခမ္းအၿပံဳး နွလုံးသားမ်က္ရည္နဲ႔
အေပ်ာ္တစ္ခုကုိ ဖန္ဆင္းခဲ႔ရတယ္
အေမ
မီးခဲမ်ား နီရဲမယ့္ေန႔အထိ
ဆားမပါတဲ့ ဟင္းတစ္ခြက္ကုိ
သံုးနွစ္ျပည့္ေအာင္ သည္းခံျပီးရင္
အေမ႐ယ္
အေမ႔လက္ရာ ဟင္းတစ္ခြက္ကုိ
ငတ္ငတ္ျပတ္ျပတ္ စားေသာက္ခ်င္ပါရဲ႕ ....

"ေမြးလာက တည္းက ေသမည့္အခ်ိန္ကို ထမင္းစားရင္းေစာင့္ေနၾကတဲ့ လူေတြ ေလာကမွာ အမ်ားႀကီး ရွိတယ္။ ဒီအထဲမွာ ငါ့သားမပါေစနဲ႕"

အေမ၏
ဆံုးမစကားတို႔သည္ ရွင္းသည္၊ တိက်သည္၊ ျပတ္သားသည္၊ နားလည္လြယ္သည္။


ဆင္းရဲသည္ျဖစ္ေစ၊
ခ်မ္းသာသည္ျဖစ္ေစ မိဘတိုင္း သားသမီးမ်ားကို အေမြေပးခဲ့ၾကသူမ်ားခ်ည္း
ျဖစ္သည္။ အေဖ၊ အေမထံမွ ပစၥည္းဥစၥာ၊ ဓနေၾကးေငြ၊ ပညာ စသည္တို႔ကို ရရွိမွသာ
အေမြရသည္ဟု သားသမီးမ်ားက ထင္တတ္ၾကပါသည္။ တကယ္ေတာ့
၎င္းပစၥည္းမ်ားတန္ဖိုးႏွင့္ တုႏိႈင္းယွဥ္လို႔ မရႏိုင္ေအာင္ပင္
အဖိုးအနဂၣထာ၀ရ ျမင့္ေနေသာ အေမြကို ကမၻာေပၚရွိ သားသမီးတိုင္း ၎င္းတို႔၏
မိဘအသီးသီးထံမွ ရရွိၾကသည္သာ။ ထိုအေမြကား အသက္ ဟူေသာ အေမြတည္း။

"သတိမမူ
ဂူမျမင္၊ သတိမူေတာ့ ျမဴပါျမင္သည္" ဟု ဆို႐ိုးစကား ရွိပါသည္။ အသက္သည္
အေမြတစ္ခုဟု အေမက ကြၽန္ေတာ္ သိေစခ်င္သည္။ ဒီအသက္အေမြကို
အရင္းအႏွီးျပဳလုပ္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္၏ ကိုယ္က်င့္သိကၡာ ျမင့္မားေအာင္
ေနထိုင္ေစခ်င္သည္။ ဒါက အေမ၏ ဆႏၵ၊ ထိုဆႏၵႏွင့္အညီ စာမတတ္သည့္ၾကားမွ
အလ်င္းသင့္သလို ကြၽန္ေတာ့္ကို ဆံုးမစကားမ်ားစြာကုိ ေျပာခဲ့သည္။
ထိုဆိုဆံုးမစကားမ်ားသည္ပင္ အေမ၏ ႏွလံုးသားမွ ေစတနာ၊ ေမတၱာ၊ ဂ႐ုဏာတို႔ဟု
ကြၽန္ေတာ္နားလည္ သေဘာေပါက္ပါၿပီ။ အေမက ေျပာဖူးသည္…

"၀မ္းနဲ႔လြယ္ေမြးခဲ့ရတဲ့
မိခင္တိုင္းရဲ႕ ကာယီကဒုကၡနဲ႔ ေစတသိက ဒုကၡေတြကို မ်က္လံုးအစား ႏွလံုးသားနဲ႔
ခံစားၾကည့္၊ မိခင္တိုင္းရဲ႕ ေစတနာ၊ ေမတၱာ၊ ဂ႐ုဏာစြမ္းအင္ႀကီးမားပံုကိုလဲ
ျမင္ေအာင္ ေလးေလးနက္နက္ေတြး၊ ဒါမွ အေမရဲ႕ တန္ဖိုးကို သိလိမ့္မယ္၊
တန္ဖိုးသိမွ ေက်းဇူးကို နားလည္မယ္ ငါ့သား"

"လူျဖစ္ျဖစ္၊
ပစၥည္းျဖစ္ျဖစ္ မရွိေတာ့မွ တန္ဖိုး ပိုသိၾကမယ္၊ သတိရၾကမယ္၊
ႏွွေျမာတမ္းတၾကမယ္၊ အေမ ေျပာတာေတြကို ငါ့သားက အသက္ရွစ္ႏွစ္ဆိုေတာ့
ငယ္ေသးတယ္၊ ေကာင္းေကာင္းနားလည္မွာ မဟုတ္ဘူး"

"ငါ့သား၊ အေမေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် လုပ္ေနတာေတြ၊ ေျပာေနတာေတြ၊ ႀကံစည္ေနတာေတြဟာ အေမတို႔ သြားရမည့္ ေနရာကို ပို႔ၾကလိမ့္မယ္"

"ငါ့သား
နားလည္ေအာင္ အလြယ္ကူဆံုး စကားနဲ႔ အေမေျပာမယ္၊ ေကာင္းတာႀကံ၊ ေကာင္းတာေျပာ၊
ေကာင္းတာလုပ္၊ အဲဒါဆိုရင္ ေကာင္းတဲ့ေနရာ ေရာက္မယ္၊ မေကာင္းရင္
မေကာင္းတဲ့ေနရာ ေရာက္မယ္"

"ဒါဆိုရင္ အေမေကာင္းတဲ့ ေနရာေရာက္ပါေစလို႔ အေမလည္းဆုေတာင္း၊ ကြၽန္ေတာ္လည္း ၀ိုင္းဆုေတာင္းေပးမယ္"

"ငါ့သားရယ္ ေလာကမွာ ဆုေတာင္းလို႔ရတဲ့ ကိစၥေတြ ရွိသလို ဆုေတာင္းလို႔မရတဲ့ ကိစၥေတြလဲ ရွိတယ္၊ အခုအေမေျပာတာေတြက ဆုေတာင္းလို႔ မရတာေတြ"

"ငါ့သား ေက်ာင္းစာကိုလည္း က်က္၊ တဖက္ကလဲ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစား၊ ဘာသာေရးကလဲ အေရးႀကီးတာပဲ ငါ့သားရဲ႕"

"အေမကလဲ
ႀကံႀကံဖန္ဖန္ ပူေနပံုရတယ္၊ အဂၤလိပ္ေက်ာင္းမွာ ေနလို႔ ကြၽန္ေတာ္
ခရစ္ယာန္ျဖစ္မွာ စိုးရိမ္ေနတာနဲ႔ တူတယ္၊ အေမရယ္၊ အေဖေရာ အေမကပါ
ဗုဒၶဘာသာေတြ ဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ကလဲ မိ႐ိုးဖလာ ကိုယ္ႏႈိက္က ဗုဒၶဘာသာ
ျဖစ္ၿပီးသားပါ"

"ငါ့သား
ဒီလိုေျပာလို႔လဲ မရဘူး၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ စစ္စစ္ျဖစ္ဖုိ႔ ဆိုတာ လြယ္တာ
မဟုတ္ဘူး၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တစ္ဦးမွာ မရွိရင္ မျဖစ္တဲ့ အရည္အခ်င္းဆိုတာ
ရွိတယ္၊ ဘာလဲဆိုေတာ့ သဒၶါတရားဆိုတဲ့ ယံုၾကည္မႈပဲ၊ ဘုရားကို ယံုၾကည္ရမယ္၊
တရားကို ယံုၾကည္ရမယ္၊ သံဃာကို ယံုၾကည္ရမယ္၊ ကံကို ယံုၾကည္ရမယ္၊
ကံရဲ႕အက်ိဳးကို ယံုၾကည္ရမယ္၊ ဒါဟာ သိပ္အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္ပဲ၊ အဲဒီ
ယံုၾကည္မွဳ ငါးမ်ိဳးထဲက တစ္ခုခု ပ်က္ရင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္
စစ္စစ္မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ဒါဟာ ဘုရားေဟာလို႔ အေမကိုးကြယ္တဲ့ ဆရာေတာ္ေတြက
ေျပာဖူးတယ္"

ကြၽန္ေတာ္က က်က္လက္စ ေက်ာင္းစာမ်ားကို ေဘးအသာခ်ထားၿပီး တန္ဘိုးရွိလွသည့္ အေမ၏ တရားစကားမ်ားကို အာ႐ံုစူးစိုက္ နားေထာင္ေနလိုက္သည္။

"လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ဆီက
အင္မတန္မွ ရခဲတဲ့အရာ ေလာကမွာ ရွိတယ္။ အေမနဲ႔ သား၊ ဆရာနဲ႕ တပည့္ဆိုၿပီး၊
ဇြတ္အတင္း ေတာင္းလို႔ မရဘူး၊ ဒါဟာ ဘာလဲဆိုေတာ့ ယံုၾကည္မွဳဆိုတဲ့ သဒၶါတရား
ငါးမ်ိဳးဘဲ၊ သဒၶါတရားဆိုတာ ကာယကံရွင္ရဲ႕ ရင္ထဲ၊ အသည္းထဲ၊ ႏွလံုးအိမ္ထဲက
ဘယ္သူမွ မေတာင္းဆိုရဘဲ ဘယ္သူမွ မတိုက္တြန္းရဘဲ အလိုလို ျမစ္ဖ်ားခံ
ႏိုးၾကားလာမွ စစ္မွန္တယ္၊ ဒါမွ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ စစ္စစ္ျဖစ္တယ္တဲ့"

ဘာသာေရး
ခံယူခ်က္တြင္ မွန္ကန္ေစခ်င္ေသာ အေမ၏ ဆႏၵႏွင့္ ေစတနာကို ကြၽန္ေတာ္မ်ားစြာ
တန္ဖိုးထားရပါမည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း ထိုေန႔ညက ကြၽန္ေတာ္ အေမ့ေျခအစံုကို
ဦးေခါင္းျဖင့္ ထိ၍ ရွိခိုးရင္း ကြၽန္ေတာ္ဟာ သဒၶါတရားႏွင့္ ျပည့္၀ေသာ
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ စစ္စစ္တစ္ဦး ျဖစ္ရပါေစ့မည္ဟု အေမ့ကုိ ကတိေပးခဲ့ပါသည္။ အေမက
သာဓု သံုးႀကိမ္ေခၚပါသည္။

"ေဟာဒီလွိဳင္းလံုးေတြဟာ
ပင္လယ္ထဲက စတင္ၿပီး ေသာင္ကမ္းဆီကို မေမာႏိုင္ မပမ္းႏိုင္
ေျပးေျပးတက္လာၾကတယ္၊ ကမ္းနားေရာက္ေတာ့ ေပ်ာက္ပ်က္သြားတယ္လို႔ မ်က္ျမင္အရ
ထင္စရာေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလွိဳင္းလံုးေတြဟာ မူရင္းစတင္ျဖစ္ေပၚတဲ့
ပင္လယ္ထဲဆီကို ျပန္သြားၾကတယ္လို႔ အေမ့ရဲ႕ အေဖ အေမေတြက ေျပာဖူးတယ္၊
ဒို႔ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား ေစတနာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေဟာၾကားခဲ့တယ္တဲ့၊ ဘုရားက
လုပ္ငန္းတိုင္းကို ေကာင္းျမတ္တဲ့ ေစတနာနဲ႔ လုပ္ဖို႔ တိုက္တြန္းတယ္၊
ထိေတြ႔ဆက္ဆံရတဲ့ လူေတြ၊ သတၱ၀ါေတြအေပၚမွာလဲ ေစတနာေကာင္းထားရတယ္လို႔
ဆံုးမတယ္တဲ့၊ ကိုယ္ထားရွိတဲ့ ေစတနာဟာ အခ်ိန္တန္ရင္ ကိုယ့္ဆီကို ျပန္လာတယ္၊
အလဟႆ မျဖစ္ဘူး၊ ပင္လယ္သမုဒၵရာထဲက လိွဳင္းလံုးေတြဟာ ေ၀းကြာတဲ့ ကမ္းနားဆီကို
ဦးတည္သြားေနေပမဲ့ ကမ္းနားေရာက္ၿပီးတာနဲ႔ စတင္ျဖစ္ေပၚတဲ့ မူလေနရာဆီကို
အၿမဲျပန္လာတယ္၊ ေပ်ာက္ပ်က္သြား႐ိုး ထံုးစံမရွိဘူး၊ ေစတနာကို
လွိဳင္းလံုးနဲ႔ ဥပမာျပၿပီး ဗုဒၶက ေဟာထားခဲ့တာတဲ့"

တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔
ညတစ္ညတြင္ ျဖစ္သည္။ ေျမဆီမီးခြက္မ်ားတြင္ ဆီႏွင့္ မီးဇာကို အသံုးျပဳ၍
ဗုဒၶကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ မိသားစု ဆီမီးပူေဇာ္ၾကသည္။

"ငါ့သား
ဒီမွာ လာၾကည့္စမ္း၊ ဆီသန္႔ဆီၾကည္နဲ႔ ထြန္းတဲ့ ဆီမီးခြက္မီးက ၾကည္တယ္၊
မွိဳင္း မထြက္ဘူး၊ ဟိုဘက္က ဆီမဲဆီေနာက္နဲ႔ ထြန္းတဲ့မီးက မၾကည္ဘူး၊ မွိဳင္း
ထတယ္၊ ဒါဟာ ဆီၾကည္ ဆီေနာက္ရဲ႕ ျခားနားမႈေပါ့၊ ငါ့သား လုပ္ငန္းတစ္ခုကုိ
ေဆာင္႐ြက္တဲ့အခါ ထားရွိတဲ့ ေစတနာဟာ သိပ္အေရးႀကီးတယ္၊ ေစတနာ သန္႔ရင္
သန္႔သလို၊ မဲ့ရင္ မဲ့သလို၊ ယုတ္ရင္ ယုတ္သလို အက်ိဳးေပးတယ္၊ ငါ့သား
ကိုယ္လုပ္တဲ့ လုပ္ငန္းအေပၚမွာ ေစတနာသန္႔ဖို႔ကုိ အဓိကထား၊ ဗုဒၶကလဲ
ဒီအတိုင္း ေဟာတယ္လို႔ ဆရာေတာ္ေတြက မိန္႔ေလ့ရွိတယ္။ ခ်မ္းသာခ်င္ရင္
ေစတနာမမဲ့ရဘူး"

"လဟာ
ေအးျမတယ္၊ ေအးျမတဲ့ လမင္းရဲ႕ ဓါတ္ကို ပုတီးစိပ္ရင္း ကိုယ့္ႏွလံုးအိမ္မွာ
ဓါတ္ကူးယူတဲ့ သေဘာပဲ၊ ဓါတ္ေပါင္းတယ္လို႔ ဆိုခ်င္ရင္ဆိုေပါ့၊
အတိတ္နိမိတ္ေကာင္းလို႔ ဓါတ္ေပါင္းလျပည့္ေန႔ကုိ အေလးထားတာ၊ လမင္းရဲ႕
အလင္းေရာင္ဟာ သန္႔တဲ့ ေနရာ၊ မသန္႔တဲ့ ေနရာရယ္လို႔ မေ႐ြးဘူး၊ မခြဲျခားဘူး၊
ဒီအတိုင္းဘဲ အေမတို႔ဟာလဲ လူေတြကို အဆင့္မခြဲျခားဘဲ လူကိုလူလို
ေလးစားတတ္ရမယ္၊ တန္ဖိုးထားတတ္ရမယ္။ လူတိုင္းဟာ သူ႔ေနရာနဲ႔ သူေတာ့
သံုးတတ္ရင္ တန္ဖိုးရွိတာခ်ည္းပဲ"

"ပုဂၢိဳလ္ေတြက
ေနကို လူ႔ဦးေခါင္းလို သေဘာထားၾကတယ္၊ လူ႔ဦးေခါင္းဟာ ေနရာမေျပာင္းဘူး၊
ေနမင္းဟာလဲ ဒီအတိုင္းဘဲ၊ လဆန္း၊ လဆုတ္၊ လျပည့္၊ လကြယ္ေန႔ေတြမွာလဲ
အ႐ြယ္အစား လံုး၀ မေျပာင္းဘူး၊ စိတ္ဓာတ္ေရးရာမွာ ေနလို က်င့္ပါ၊
သမာဓိခိုင္ၿမဲပါေစ၊ အေျပာင္းအလဲ မလုပ္ပါနဲ႔"

"လကိုေတာ့
လူ႔မ်က္ႏွာလို သေဘာထားၾကတယ္၊ လဟာ လဆန္းမွာ တစ္မ်ိဳး၊ လဆုတ္မွာ တစ္မ်ိဳး၊
လျပည့္မွာ တစ္မ်ိဳး၊ အၿမဲေျပာင္းတယ္၊ လူ႔မ်က္ႏွာဟာလဲ ဒီအတိုင္းပဲ၊
၀မ္းသာရင္ တစ္မ်ိဳး၊ ၀မ္းနည္းရင္ တစ္မ်ိဳး၊ ႀကိဳက္ရင္ တစ္မ်ိဳး၊
မႀကိဳက္ရင္ တစ္မ်ိဳး အၿမဲ အေျပာင္းအလဲ လုပ္တယ္။ အေလ်ာ့အတင္း ရွိတယ္၊
လမင္းရဲ႕ ေအးျမတဲ့ ဓါတ္ကိုေတာ့ ပူးေပါင္းရယူပါ။ ဒါေပမဲ့ လရဲ႕
ပံုသ႑ာန္လိုေတာ့ မက်င့္ပါနဲ႔လို႔ အေမ့ဆရာေတြက ဆံုးမတယ္။ ငါ့သား ကိုယ့္ကို
အက်ိဳးရွိတဲ့ စကားေျပာလို႔ကေတာ့ ကေလးကပဲ ေျပာေျပာ၊ လူႀကီးကပဲ ေျပာေျပာ၊
လူမ်ိဳးျခားကပဲ ေျပာေျပာ တန္ဖိုးထားတတ္ရတယ္၊ ေလးစားတတ္ရတယ္"

တစ္ညေန ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ကန္ေတာ္ႀကီးဘက္ သြာၾကည့္ၾကစဥ္ အေမ ေျပာေသာ စကားမ်ားကို ကြၽန္ေတာ္သတိရမိပါသည္။

"ငါ့သား၊
ဟိုမွာ ၾကည့္စမ္း၊ ၾကာပန္းေတြ ပြင့္ေနလိုက္တာ၊ အင္း … ၾကာပန္းကေလးေတြကို
ၾကည့္ၿပီး ဘ၀မွာ သင္ခန္းစာ ယူရင္ ရတယ္။ ၾကာပန္းတစ္ပြင့္ ေရေပၚမွာ
တက္ပြင့္ဖို႔ဆိုတာ တကယ္ မလြယ္ဘူး။ ေရေအာက္က ခ်ံဳႏြယ္ေတြ၊ ေပါင္းပင္ေတြက
ၾကာပန္း ေရေပၚ မေရာက္ေအာင္ အစြမ္းကုန္ ၀ိုင္းဆြဲၾကတာဘဲ။ ၾကာပန္းကလဲ
အားၿပိဳင္ၿပီး ေရေပၚ ေရာက္ေအာင္ ႀကိဳးစားတက္တာပဲ။ ေရေပၚပြင့္လာႏိုင္တဲ့အထိ
ေရာက္လာၾကတဲ့ ၾကာပြင့္ေတြ ရွိသလို ေရေအာက္မွာတင္ ႐ႊံ႕ၫြံေပါင္းပင္ေတြ
ၾကားမွာ ပုပ္ယိသြားၾကတဲ့ ၾကာဖူး ၾကာငံုေတြဟာလဲ အေျမာက္အျမားပဲ။ လူေတြလဲ
ဒီအတိုင္းပဲ။ အေပၚေရာက္ဖို႔ ႀကိဳးစားၾကရင္း ေအာက္ေျခမွာတင္ ဘ၀ဆံုးသြားတဲ့
လူေတြ၊ ပ်က္သြားတဲ့ လူေတြဟာ ဒုနဲ႔ ေဒး။ ငါ့သား ဘ၀ ႏြံမနစ္ေအာင္ ႀကိဳးစား"

ထိုေန႔က ၾကာပန္းႏွင့္ ယွဥ္၍ ေျပာသြားေသာ သင္ခန္းစာကို ၾကာပန္းျမင္တိုင္း ကြၽန္ေတာ္ အေမ့ကို သတိတရ ရွိလွပါသည္။

ငါးမွ်ားေနၾကေသာ သူမ်ားကို ေတြ႕ေတာ့ အေမ့မွာ ေျပာစရာ စကားမ်ား ရွိလာျပန္ပါသည္။

"ငါ့သား၊
ေကာက္ေသာ္ စားမေလာက္ဘူး၊ ေျဖာင့္ေသာ္ စား မကုန္ဘူးလို႔ ေရွးလူေတြက
ဆိုၾကတယ္။ သေဘာကေတာ့ ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲ လိမ္ညာရင္ စားေရး ေသာက္ေရး ခက္တယ္။
႐ိုးသားေျဖာင့္မတ္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ စားေရး ေသာက္ေရး လြယ္ကူတယ္။ ပိုလွ်ံတယ္
ဆိုတဲ့ သေဘာေပါ့။ ငါးမွ်ားခ်ိတ္က ေကာက္တယ္။ တစ္ေနကုန္ မွ်ားရင္ေတာင္
စားမေလာက္ဘူး။ ေလးရဲ႕ ျမႇားတံက ေျဖာင့္တယ္။ သားေကာင္ပစ္လို႔ ရၿပီဆိုရင္
တစ္ေယာက္စာတင္ မကဘူး။ တစ္အိမ္လံုး စားရင္ေတာင္ မကုန္ႏိုင္ဘူးလို႔ ဥပမာ
ျပၾကတယ္"

ကန္ေတာ္ႀကီးထဲတြင္ လူမ်ား အေပ်ာ္ေလွစီးေနၾကသည္ကို ေတြ႕ေသာအခါ အေမ ေျပာခဲ့ေသာ စကားမ်ားသည္ မ်ားစြာ တန္ဖိုးရွိလွပါသည္။

"ငါ့သား၊
ေလွဆိုတာ တည္ေဆာက္ၿပီးလို႔ ေလွျဖစ္တာနဲ႔ ေရထဲမွာ ခ်ၾကရတယ္။ ကုန္းေပၚမွာ
တင္ထားလို႔ မရဘူး။ ေလွဟာ ေရနဲ႕ ကင္းကြာရင္ ကြဲအက္လာတတ္တယ္။ သံုး မရ
ျဖစ္တတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေလွဆိုတာ ေရထဲမွာ ခ်ထားရတဲ့ အမ်ိဳး၊ ေရထဲမွာ
ေလွခ်ထားရတယ္ ဆိုေပမယ့္ ေလွထဲကို ေရ၀င္လို႔ေတာ့ မျဖစ္ဘူး။ ေရ၀င္ရင္
ေလွျမဳတ္မယ္။ ဒီအတိုင္းပဲ လူေတြဟာ ပုဂၢိဳလ္ထူး၊ ပုဂၢိဳလ္ျမတ္၊
ရဟန္းဆိုရင္လည္း ရဟန္းထူး၊ ရဟန္းျမတ္ ျဖစ္ေအာင္ က်င့္ၿပီးလို႔ ျဖစ္လာရင္
လူနဲ႕ကင္းကြာလို႔ မရဘူး။ လူေတာထဲ ျပန္တိုးရမွာပဲ။ လူေတာထဲေတာ့ တိုးပါ။
လူတိုးေတာ့ မခံနဲ႔လို႔ အေမ့ရဲ႕ အေဖက ေျပာဖူးတယ္။ လူတိုးခံရင္
ကိုယ့္ဟန္ခ်က္ ပ်က္တယ္။ လဲႏိုင္တယ္။ လူပိတတ္တယ္။ လူတက္နင္းခံရတတ္တယ္တဲ့"

"အေမဟာ
တန္ဖိုး အလြန္ျမင့္မားတဲ့ အသက္အေမြကို သားတို႔ သမီးတို႔ကို ေပးခဲ့ၿပီးၿပီ၊
ကြၽန္ေတာ့္အေပၚ ထားရွိခဲ့ေသာ အေမ၏ ႀကီးမားလွေသာ ေစတနာ ေမတၱာ က႐ုဏာ တုိ႔ကို
မွတ္တမ္းတင္လိုက္မိေသာ ကြၽန္ေတာ္၏ ေရးသားတင္ျပမႈတို႔သည္ အေမ့ႏွလံုးသားမွ
ေစတနာ ေမတၱာ က႐ုဏာတို႔၏ အတိုင္းအတာကို မျပည့္မီွဘဲ ေလ်ာ့နည္းေနပါက
ကြၽန္ေတာ့္ကို အေမ ခြင့္လႊတ္ပါရန္ ရွိခိုးေတာင္းပန္ပါသည္ အေမ။

ပူပင္ေၾကာင့္ၾက စိုးရိမ္မႈကင္း
ဒုကၡအလ်ဥ္း မရွိသည့္ေနရာ......
ေသာကဟူသမွ် ခါးစည္းခံကာ
အႏၱာရာယ္ေတြ ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္း
မ်က္ႏွာတစ္ခ်က္ မညိဴးငယ္ရ
ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ လိုရာျဖည့္ဆည္း
မွန္ရာလမ္းညႊန္ ေကာင္းရာသင္ျပ
ေပးဆပ္မႈအတိ ရွိသည့္ေနရာ.....
လန္းဆန္းအၿပံဳး အၾကင္နာလက္ႏွင့္
ေဖးမကူညီ အားေပးႏွစ္သိမ့္
ေႏြးေထြးမႈႏွင့္ ျငိဳျငင္မႈမဲ့
အၿမဲၾကိဳဆို တံခါးဖြင့္သည့္ေနရာ.....

ဖတ္မိတာေလးပါ..

တစ္ေန႔မွာ လူေတြရဲ႕ ခံစားမႈနဲ႔ အက်င့္စရိုက္ေတြ စုစည္းမိၾကသတဲ့။
ပ်င္းရိျခင္း သံုးၾကိမ္ေျမာက္ သမ္းေဝျပီးခ်ိန္မွာ ရူးသြပ္ျခင္း က "ကဲ... ငါတို႔ တူတူပုန္းတမ္း ကစားရေအာင္" လို႔ စကားစလိုက္တယ္။ စိတ္ဝင္စားျခင္းက စိတ္ဝင္တစား မ်က္လံုးေလး ပင့္ၾကည့္လိုက္တယ္။ စူးစမ္းျခင္းက "တူတူပုန္းတယ္ဆိုတာ ဘာလဲ?" လို႔ သိလိုစိတ္နဲ႔ ေမးလိုက္တယ္။

"တူတူပုန္းဆိုတာ ကစားနည္းတစ္မ်ဳိး" လို႔ ရူးသြပ္ျခင္းက ရွင္းျပတယ္။

"ငါ မ်က္စိမွိတ္ျပီး တစ္ကေန တစ္သန္းအထိ ေရမယ္။ ဒီလိုေရတြက္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ က်န္လူေတြက ပုန္းေအာင္းဖို႔ ေနရာရွာျပီး ပုန္းၾကရမယ္။ တစ္သန္းျပည့္ခဲ့ရင္ ပုန္းေနတဲ့သူေတြကို ငါလိုက္ရွာမယ္။ ပထမဆံုး ငါရွာေတြ႔တဲ့လူက ငါ့ေနရာမွာ အစားဝင္ျပီး ဆက္ကစားရမယ္"

ျပင္းပ်ျခင္းက အေပ်ာ္လြန္ျပီး ထ,ကေတာ့တယ္။

ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းက သံသယကို သေဘာေပါက္ေအာင္ ရွင္းျပလုိက္တယ္။

ဘာကိုမွ စိတ္မဝင္စားတဲ့ မေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းက ခုန္ေပါက္ ေျပးလႊားေနခဲ့တယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕က ဒီကစားပဲြမွာ မပါခ်င္ခဲ့ၾကဘူး။

စစ္မွန္ျခင္းက "ဘာျဖစ္လို႔ ငါပုန္းေနရမွာလဲ? " ဆိုျပီး ဒီကစားပဲြမွာ မပါခ်င္ခဲ့ဘူး။

ဂုဏ္သိကၡာက ဒီကစားနည္းဟာ ရူးမိုက္တဲ့ ကစားနည္းလို႔ ထင္ေနခဲ့တယ္။ (တကယ္ေတာ့ ဒီကစားနည္းကို ကစားဖို႔ သူအၾကံဥာဏ္ စေပးခဲ့တာ မဟုတ္လို႔ သူဒီလိုထင္ျမင္တာျဖစ္တယ္)

အားငယ္ျခင္းက မစြန္႔စားခ်င္လို႔ ဒီကစားနည္းထဲမွာ မပါခဲ့ဘူး။

" ၁, ၂, ၃" ရူးသြပ္ျခင္းက စေရတယ္။

ပ်င္းရိျခင္းက သူ႔စတိုင္လ္အတိုင္း ေက်ာက္ခဲတစ္လံုး အကြာအေဝးေတာင္ မေရြ႕လ်ားခ်င္တဲ့ အရင္ပုန္းေအာင္းသူ ျဖစ္ခဲ့တယ္။

ယံုၾကည္ျခင္းက မိုးေပၚထိ တက္ပုန္းေနခဲ့တယ္။

မနာလိုျခင္းက ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးျပီး ပထမရခဲ့တဲ့ ေအာင္ျမင္ျခင္းရဲ႕ ေနာက္မွာ ဝင္ပုန္းေနခဲ့တယ္။

ရက္ေရာျခင္း က ပုန္းေအာင္းဖို႔ေနရာ ရွာမေတြ႔ခဲ့ဘူး။ သူရွာေတြ႔တဲ့ ေနရာေတြကလည္း သူ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ အတြက္ပဲ သင့္ေတာ္တဲ့ ေနရာျဖစ္ခဲ့တယ္။

မွန္တစ္ခ်ပ္လို႔ ၾကည္လင္တဲ့ ေရကန္က လွပျခင္းကို ဖြက္ထားတယ္။

သစ္ေခါင္းက ရွက္ရြံ႔ျခင္းအတြက္ အသင့္ေတာ္ဆံုး ပုန္းေအာင္းေနရာျဖစ္ခဲ့တယ္။

လြတ္လပ္ျခင္းက လိပ္ျပာေတြနဲ႔ ပ်ံဝဲေနခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးမွာ ရက္ေရာျခင္းက ေနေရာင္ျခည္ေအာက္မွာပဲ ရပ္ေနခဲ့တယ္။

တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္ျခင္းက စစျခင္းမွာပဲ သူနဲ႔သင့္ေတာ္တဲ့ ေနရာကို ေတြ႔ထားျပီးျဖစ္တယ္။ ေလဝင္ေလထြက္ေကာင္းျပီး သက္ေတာ္သက္သာရွိတဲ့ ေနရာမွာေပါ့။

လိမ္ညာျခင္းက ပင္လယ္ေအာက္အထိ ဝင္ပုန္းေနခဲ့တယ္။ (ဒါလိမ္တာ.. တကယ္ေတာ့ သက္တန္႔ေနာက္မွာ သူပုန္းေနတာျဖစ္တယ္) ျပင္းပ်ျခင္းနဲ႔ ရမၼက္ဆႏၵက မီးေတာင္ထိပ္အထိ တက္ပုန္းေနခဲ့တယ္။

ေမ့ေလွ်ာ့ျခင္းကေရာ? ေမ့သြားျပီ ! ဒါ အေရးမၾကီးပါဘူး။

ရူးသြပ္ျခင္းက ၉သိန္း ၉ေသာင္း ၉ေထာင့္ ၉ရာ ၉ဆယ့္၉လို႔ ေရတြက္မိခ်ိန္အထိ ခ်စ္ျခင္းမွာ ပုန္းေအာင္းစရာ ရွာမေတြ႔ခဲ့ဘူး။ သူရွာေတြ႔ခဲ့တဲ့ ေနရာတုိင္း လူရွိႏွင့္ေနျပီျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏွင္းဆီပင္တစ္ပင္ကို သူသတိထားမိျပီး အပင္ေအာက္ သူဝင္ပုန္းလိုက္တယ္။

" တစ္သန္း! " အေရအတြက္ျပည့္တာနဲ႔ ရူးသြပ္ျခင္း လူစရွာေတာ့တယ္။

ပထမဆံုး သူရွာေတြ႔တာက ေက်ာက္ခဲတစ္လံုးအကြာ ေလာက္မွာသာ ပုန္းေအာင္းေနတဲ့ ပ်င္းရိျခင္းကို ျဖစ္တယ္။ အဲဒီေနာက္ ဘုရားသခင္နဲ႔ အျငင္းပြါးေနတဲ့ ယံုၾကည္ျခင္းရဲ႕ အသံကို သူၾကားလိုက္တယ္။ ေနာက္ မီးေတာင္ေပၚမွာ ေသြးတိုးခုန္လႈပ္ေနတဲ့ ျပင္းပ်ျခင္းနဲ႔ ရမၼက္ဆႏၵတို႔ကို သူေတြ႔လိုက္တယ္။ ဆက္ျပီး မနာလိုျခင္းကုိ သူေတြ႔ျပန္တယ္။ မနာလိုျခင္းရဲ႕ေရွ႕က ေအာင္ျမင္ျခင္းကိုလည္း ေတြ႔လိုက္တယ္။

ရူးသြပ္ျခင္းက တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္ျခင္းကို ရွာေနစရာေတာင္ မလိုဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္ျခင္းက ပ်ားလပို႔ထဲ ဝင္ပုန္းေနလို႔ျဖစ္တယ္။

ရူးသြပ္ျခင္းက ရွာရင္းေဖြရင္း ေမာပန္းလာခဲ့တယ္။ ေရလည္း ငတ္လာခဲ့တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ ေရကန္မွာ လွပျခင္းကို ေတြ႔လိုက္မိတယ္။ ဘယ္ေထာင့္မွာ ပုန္းေအာင္းရမွန္းမသိတဲ့ ကန္ေဘာင္ေဘးက သံသယကိုလည္း ေတြ႔လိုက္တယ္။ အဲဒီေနာက္ က်န္တဲ့ လူေတြကိုပါ သူရွာေတြ႔ခဲ့တယ္။

ျဖစ္ႏိုင္စြမ္းက ျမက္ခင္းေပၚမွာ၊ စိတ္ပ်က္ျခင္းက တြင္းမည္းၾကီးထဲမွာ၊ လိမ္ညာျခင္းက ပင္လယ္ေအာက္မွာ (တကယ္ေတာ့ သက္တန္႔ေနာက္မွာ)။ ေမ့ေလွ်ာ့ျခင္းက သူ႔ကိုယ္သူ တူတူပုန္းတမ္း ကစားေနပါလား ဆိုတာကုိေတာင္ ေမ့ေလွ်ာ့ေနခဲ့တယ္။

ေနာက္ဆံုး ခ်စ္ျခင္းပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ အပင္တိုင္းရဲ႕ေနာက္၊ ၿဂိဳလ္တိုင္းရဲ႕ ၾကားေနရာမွာ ခ်စ္ျခင္းကို ရူးသြပ္ျခင္း လိုက္ရွာခဲ့တယ္။ ေတာင္ေတြေပၚမွာလည္း ခ်စ္ျခင္းကို ရွာမေတြ႔ခဲ့ဘူး။ ရူးသြပ္ျခင္း ဆက္မရွာဘဲ လက္လြတ္ဖို႔ၾကံတုန္း ႏွင္းဆီပင္န႔ဲ ႏွင္းဆီပန္းကို ေတြ႔လိုက္မိတယ္။ ႏွင္းဆီပင္ကိုကိုင္ျပီး သူလႈပ္ခါၾကည့္ေတာ့ နာက်င္တဲ့ ေအာ္သံတစ္ခုကို သူၾကားလိုက္တယ္။ ခ်စ္ျခင္းရဲ႕မ်က္စိကို ႏွင္းဆီဆူး စူးသြားလို႔ျဖစ္တယ္။ သူ႔ေၾကာင့္ျဖစ္ရတဲ့အတြက္ ရူးသြပ္ျခင္းက ငိုယိုျပီး ခ်စ္ျခင္းကို ခြင့္လြတ္ဖို႔ ေတာင္းပန္တယ္။ မ်က္မျမင္ခ်စ္ျခင္းကို တစ္သက္လံုး လမ္းျပတဲြေခၚသူအျဖစ္ လုပ္သြားပါ့မယ္လို႔လည္း ဂတိေပးခဲ့တယ္။

အဲဒီလိုနဲ႔ ကမာၻေပၚမွာ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ခံစားခ်က္ေတြရဲ႕ တူတူပုန္းတမ္း ကစားျပီးေနာက္ ခ်စ္ျခင္းဟာ မ်က္စိကြယ္သြားခဲ့တယ္။ အဲဒီေနာက္ ခ်စ္ျခင္းေနာက္မွာ ရူးသြပ္ျခင္းက အျမဲ ကပ္လိုက္ေနခဲ့ေတာ့တယ္။

အခ်စ္မွာ မ်က္စိမရွိပါ။ အခ်စ္ေၾကာင့္ ရူးသြပ္သြားတယ္။ ရူးရူးမူးမူး ခ်စ္မိတယ္.. စတာေတြက ဒီပံုျပင္နဲ႔မ်ား ဆက္ႏြယ္ေနလား မသိ ဘူးေနာ္ ....

ဒိဘေလာ့ေလးကေတာ့ လူငယ္ပီပီ ေပါ့ဗ်ာ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္အတြက္ရည္ရြယ္ပိးလုပ္ေပးတာပါဗ်ာ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ေပါ့ ဗ်ာ…. အဲေနာက္ရည္ရြယ္ခ်က္တစ္ခုကေတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက အဘိုးအဘြား ဆံုးပါးသြားတဲ့ မိသာစုေတြ မွာ အေဖ အေမ ပံုသာရွိတတ္ႀက ျပိးေတာ့ အဘိုးအဘြားပံုေတြ ကေတာ့မရွိတတ္ႀကဘူး ဗ်…ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆို မေမြးဖြားခင္ကတညး္ ကအေမ ဘက္ကေရာအေဖဘက္ကေရာ အဘိုးအဘြားေတြက ကြယ္လြန္းသြားခဲ့တဲ့ အတြက္ ခုခ်ိန္ထိ အဘိုးအဘြား ပံုေတြကို မျမင္ခဲ့ဖူးဘူး …ဒါေႀကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ မ်ိဳးဆက္သစ္ေလးေတြက်ရင္ သူတို႔ ရဲ႔အဘိုးပံုက ဘယ္လို သူတို႔ ရဲ႔အဘြားပံု က ျဖင့္ ဘယ္လိုဆိုျပိးေတာ့ ျပခ်င္တာပါ…အဲလိုေျပာလို႔ အေဖ နဲ႔အေမကိုကြယ္လြန္ခိုင္းတာေတာ့မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ…မဆံုးပါး ခဲ့လွ်င္ေတာင္ ဒါကေတာ့ ဘြားဘြားငယ္ငယ္က ပံု…ဒါကေတာ့ဘိုးဘိုးငယ္ငယ္ကပံု…အဲသလိုျပခ်င္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေလးလည္းပါပါတယ္…ဒါေႀကာင့္ ဒိဘေလာ့ ေလးမွာ ကၽြန္ေတာ္မိသားစု ပံုမ်ား…ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာေရးမွတ္ခ်က္ေတြ ပါထည့္ခ်င္တာပါ…ကၽြန္ေနာ္ခန္႔မွန္းခ်က္ေပါ့ဗ်ာ… ေနာက္နွစ္အနည္းႀကာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံက ျပည္သူတိုင္းဟာ(မ်ိဳးဆက္သစ္ေလးေတြတိုင္းဟာ) အင္တာနက္ဆိုတာႀကိးကိုထိေတြ႔ ဆက္ဆံႏိုင္လိပ့္မယ္လို႔…အဲခါက်ရင္ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရဲ႔ သားသမိးေတြ…တူ..တူမ ေတြဟာ သူတို႔ ရဲ မိသားစု ပံုမ်ားကိုဒိဘေလာ့ေလးမွာ ႀကည့္ျမင္ႏုိင္ေအာင္ပါ…ယခုလို႔ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ပါဆန္နယ္ ကိစၥႀကိး ပဲေရးလို႔ လာလည္ႀကတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြ အတြက္ ပ်င္းဖို႔ေကာင္းေနမွာစိုးလို႔ ဖတ္မိသမွ် ဟာသေလးေတြ ထူးဆန္းတာေလးေတြလည္းေရးျပိးတင္ဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိပါတယ္…ဟာသေတြ…ဗဟုသုတစာေပေတြကေတာ့ ကၽြန္ေနာ္လည္း မေရးတတ္ဘူးဗ်…ဒါေႀကာင့္ကၽြန္ေတာ့္ ဖတ္မိသမွ်…စုေဆာငး္မိသမွ်ေတြထဲကမွ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်ငး္ေတြအတြက္ သုတ ျဖစ္ေစမယ္အေႀကာင္းအရာေလးေတြ ကိုတင္မယ္ေပါ့ဗ်ာ…ဒါကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ေလးရဲ ပထမ မူလ ရည္ရြယ္ခ်က္ေလး ျဖစ္ပါတယ္....

သို ့... ေဖေဖႏွင့္ ေမေမ

ေက်ာင္းစဖြင့္ကတည္းက မအားေတာ့တာနဲ ့ေမေမ ေဖေဖတို ့ဆီကို စာမေရးျဖစ္ေတာ့ဘူးေနာ္။
အခုမွပဲ ျဖစ္ျဖစ္သမွ် အေၾကာင္းေတြကို အားရပါးရ ေျပာျပရေတာ့မယ္။
ဒီစာဖတ္ျပီး ေတာ့လဲ စိတ္ပူမေနၾကနဲ ့ဦး။
ျဖစ္ပံုကဒီလို…

ဘာမွေတာ့ စိုးရိမ္စရာမဟုတ္ပါဘူး။ ျပီခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ေလာက္ကေတာ့
ပါတီတစ္ခုကို သြားျပီး အျပန္မွာ ေခါင္းေတြ သြက္သြက္ခါေလာက္ေအာင္ကို
မူးခဲ့တယ္။
ဒါကလည္း ေဆးမွားေသာက္မိလို ့ပါ။ အဲဒီေဆးကလဲ ပါတီမွာေတြ ့တဲ့
ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က သမီးကို စမ္းေသာက္ၾကည့္ဖို ့ေပးတာေလ။

ဒါေပမယ့္ အဲဒီေန ့က အျဖစ္အပ်က္ေတြကိုေတာ့ ျပန္ေျပာျပလို ့ရေလာက္ေအာင္
သိပ္ျပီး မမွတ္မိခ်င္ေတာ့ဘူး။
သမီးရဲ့ အဝတ္အစားေတြ အကုန္လံုးကိုေတာ့ ေနာက္ေန ့မနက္ ျပန္ရွာေတြ ့ပါတယ္။
အဲဒီအတြက္ေတာ့ ဘာမွ စိတ္ပူစရာမလိုပါဘူး။
ေဆးရံုေရာက္မသြားတာပဲ ေတာ္ေသးတယ္ ေျပာရမယ္ေလ။ အခုေတာ့ တစ္ေန ့
သံုးၾကိမ္ေလာက္ ေခါင္းတအား ထိုးထိုးကိုက္တာက လြဲလို ့
ဘာမွမျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။

ေက်ာင္းတက္ခါစက အေဆာင္မွာ ေနတာဆိုေတာ့ ဆူဆူညံညံ အသံေတြေၾကာင့္ မလြတ္လပ္ဘူးေပါ့။
အခုေတာ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ ့ လိုက္ေနတာ အားလံုး အဆင္ေျပပါတယ္။ သူက
သမီးတို ့ေက်ာင္းနားက ဓာတ္ဆီဆိုင္မွာ အလုပ္လုပ္တယ္ေလ။

သူကသမီးအေပၚမွာ ေကာင္းရွာပါတယ္။ အခုလဲ သူကလက္ထပ္မယ္တဲ့ေလ။ ဘယ္ေန
့ဘယ္ရက္လို ့ေတာ့ မေရြးရေသးပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ သမီးကေတာ့ သိပ္ၾကာၾကာ မေစာင့္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဗိုက္ကလဲ တေန
့ထက္တေန ့ ပိုပိုပူပူ လာေနျပီ။

ေဖေဖနဲ ့ ေမေမတို ့ေရ… ေဖေဖတို ့ရဲ့ သမီးက ကေလးအေမျဖစ္ေတာ့မွာ။ အားလံုး
အဆင္ေျပပါတယ္။ တခါတခါေတာ့ ေခါင္းထဲမူးတူးတူး ရွိတာေပါ့။
ဒါေပမယ္လဲ ဒါက အနာေတြေပါက္ေနလို ့ ေဆးေသာက္ေနရလို ့ျဖစ္တာပါ။ အနာေတြက
အာဘ္ဒူဆီက ကူးတာေလ။ ဒါလဲ သူ ့အျပစ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အမွန္က
သမီးကိုယ္တိုင္ ေစာေစာထဲက ဆင္ျခင္ခဲ့ဖို ့ေကာင္းတာပါ။

အာဘ္ဒူကိုေတာ့ ေဖေဖ ေမေမတို ့လက္ခံရလိမ့္မယ္။ သူက ဘာပညာမွေတာ့ မတတ္ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ အရမ္း ရည္ရြယ္ခ်က္ၾကီးတာ။
အခုလဲ သူက ကိုယ္ပိုင္ဓာတ္ဆီဆိုင္ ဖြင့္မယ္တဲ့ေလ။ သမီးနာမည္နဲ ့ ဘဏ္ကေန
ေငြေခ်းလို ့ရရင္ေပါ့။ သူကအခ်ဳပ္ က်ဖူးထားေတာ့ ဘဏ္မွာ သူ ့နာမည္နဲ
့ေငြေခ်းလို ့မရဘူးတဲ့ေလ။

သူက ႏိုင္ငံေရးကိုေတာ့ စိတ္ဝင္စားမႈရွိပါတယ္။ သူက အာရတ္အဖြဲ ့သံုးဖဲြဲ
့ရဲ့ အဖြဲ ့ဝင္တစ္ေယာက္ေလ။ ဘင္လာဒင္ ေထာင္ထားတဲ့ အဖြဲ ့ေတြေပါ့။
ဘင္လာဒင္ဆိုတာ တကယ့္ကို က်ိက်ိတက္ခ်မ္းသာတဲ့ မီးခိုးေရာင္
မုတ္ဆိတ္ရွည္ၾကီးနဲ ့လူေလ။
သမီးက ဒီထက္ပိုျပီးေတာ့ ေတာ့ သူတို ့အေၾကာင္းေတြ မသိပါဘူး။ သူတို ့
စည္ေဝးေနျပီဆိုရင္လဲ သမီးကို သူတို ့အနားကေန အျမဲ ထြက္သြားခိုင္တယ္ေလ။

မေန ့တေနကေတာ့ သူ ့ကို သမီးကိုယ္တိုင္ ရဲစခန္းမွာ
သြားျပီးေရြးခဲ့ရေသးတယ္။ သူ ရဲေတြကို ျပန္ထိုးႏွက္ျပီး
ေျပာေနလိုက္တာအေမရယ္ ရဲမွဴးသံုးေယာက္မွာ ပါးစပ္ကို ပိတ္ေရာပဲ။

သူကသမီးအတြက္ ဂုဏ္ယူတယ္တဲ့။ သမီးက မြတ္စလင္ဘာသာဝင္ မိန္းကေလးေတြလို
ေခါင္းေပါင္းေဆာင္းထားတာ
(ဟုတ္တယ္ အေမ သမီးအဲဒါကို မေဆာင္းမေန ေဆာင္းရတယ္) သူ ့ အရင္မိန္းမေတြထက္
ပိုျပီး ၾကည့္လို ့လွတယ္တဲ့။

ကဲ…

အခုေတာ့ သမီးရဲ့ ဘဝအေျခအေန ဘယ္ေလာက္အထိ ဆိုးဆိုးရြားရြား
ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္ဆိုတာ အေမတို ့သိျပီမဟုတ္လား။
အမွန္ေတာ့ သမီးေျပာခဲ့တဲ့ ေခါင္းကိုက္တာတို ့၊ ေဆးမွားတာတို ့၊
ကေလးရတာတို ့၊ အနာေတြေပါက္တာတို ့၊ ရည္းစားရေနတာတို ့ဆိုတာ
တကယ္မဟုတ္ပါဘူး။

သမီးဒီလ ေျဖခဲ့တဲ့ စာေမးပြဲ ၅ ဘာသာမွာ ႏွစ္ဘာသာကက်ျပီး ႏွစ္ဘာသာက ျပန္ေျဖရမွာတဲ့။
ဒါေပမယ့္ အခုဏက ေျပာခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြနဲ ့ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ရင္ေတာ့
ဒါဟာ ဘာမွ မေျပာပေလာက္ပါဘူး ေလ… ေနာ္

ခ်စ္တဲ့ သမီး

သူမ…ဘယ္အရာနဲ႕မွ အစားထိုးလို႕မရတဲ့ က်ြန္ေတာ့္ရင္ထဲက တစ္ခုတည္းေသာ တန္ဖိုးအရွိဆံုး အရာတစ္ခုပါ
မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့မွန္းသိေပမယ့္ ငါ မင္းကို ေမွ်ာ္လင့္ေနမိတယ္ေလ…
ငါ့ရင္ထဲမွာ မင္းျဖဴစင္စြာနဲ႕ တည္ရွိေနအံုးမွာပါ…
မင္းအတြက္ အေကာင္းဆံုးေတြပဲ ျဖစ္လာပါေစလို႕ ငါေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္…

*ကၽြန္ေတာ္ သူငယ္ခ်ငး္ တစ္ေယာက္ရဲ ႔ ခံစားခ်က္ေလးပါ..........*

ငါမင္းအတြက္ေပးဆပ္တာေတြ မျပီးေသးခင္ ဘာလို႕မင္းက ထြက္သြားရတာလည္း….
ငါက မင္းအတြက္ ေပးဆပ္ဖို႕ အမ်ားၾကီး ရည္ရြယ္ထားတာကြ…
ငါမင္းအတြက္ နည္းနည္းပဲ ေပးဆပ္လိုက္ရတဲ့ အတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္…
မင္းစိတ္ထင္တိုင္းေတာ့ ေလ်ာက္မလုပ္ပါနဲ႕ကြာ…
မင္းထက္ ငါက ပိုျပီးခံစားေနရလို႕ပါ…ငါ့အတြက္မဟုတ္ပါဘူး…မင္းအတြက္ပါ…
ငါမင္းကို ျမတ္ႏိုးတယ္ တန္ဖိုးထားတယ္ …ခုအခ်ိန္ထိပဲ…
ခုခ်ိန္ထိ မင္းငါ့ရင္ထဲမွာ ဆက္လက္ရွင္သန္ေနပါတယ္…
ခ်စ္ေနခြင့္ မရွိေတာ့ရင္ေတာင္ ေပးဆပ္ခြင့္ေလးေတာ့ ငါရခ်င္ေနမိတယ္…
ငါ့ရင္ခြင္ကို မင္းနင္းေခ်သြားခဲ့ေပမယ့္…ငါ ေက်နပ္ေနမိပါတယ္…
ငါနာၾကင္ ခံစားေနရတယ္ဆိုတာကလည္း …မင္းအတြက္ပါကြာ…
ငါဘာမွ မေမွ်ာ္လင့္ပါဘူး…မင္း ဘ၀ေလး တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္း ေပ်ာ္ရႊင္ေနရင္ပဲ ငါေက်နပ္ပါျပီကြာ…
ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အမွတ္တရ ေန႕ေလးေတြကို ငါမင္းနဲ႕အတူ က်င္းပခ်င္ပါတယ္…
ခုေတာ့ မင္းမရွိတဲ့ ေနရာမွာ ငါ့တစ္ေယာက္တည္းပဲ အထီးက်န္စြာျပဳလုပ္ရေတာ့မွာေပါ့..
မင္းရဲ႕ပံုရိပ္ေတြက ငါ့ရင္ထဲကေန ဘယ္ေတာ့မွ ေပ်ာက္ျပယ္သြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး…

ဒီေန႕ ေဖေဖၚ၀ါရီ ၁၄ ရက္ေန႕ေလ…ငါ ကေတာ့ မင္းကို သတိရေနတယ္…မင္း ရင္ထဲမွာလည္း ငါ့ကို သတိရေနမွာပဲလို႕ ရူးသြပ္စြာ ေမွ်ာ္လင့္ေနမိတယ္…တကယ္ေတာ့ မင္းရင္ထဲမွာ ငါ မရွိပါဘူးေလ…ငါမင္းကို လြမ္းဆြတ္ေနပါေသးတယ္…မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့မွန္းသိေပမယ့္ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တဲ့
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ငါ့ရင္ထဲမွာ တည္ရွိေနဆဲပဲေလ…ခု ငါ့ဘ၀ၾကီး ခါးသက္ေနျပီ…ငါ့ဘ၀ေဆာက္တည္ရာမဲ့ေနျပီ…အထီးက်န္ဆန္တဲ့ အရသာကို ငါခံစားေနရျပီ…ခုဆို ငါဟာ မင္းမၾကိဳက္တဲ့ ေဆးလိပ္လည္း မေသာက္ေတာ့ဘူး…ခ်စ္သူရယ္…ငါမင္း အသံေလးကို ၾကားခ်င္လိုက္တာကြာ…မင္း မဟုတ္တဲ့ အျခားတစ္ေယာက္ ကို ငါဘယ္လို မွ ခ်စ္ႏိုင္မယ္ မထင္ဘူးကြာ…ငါ မင္းကို အရမ္းခ်စ္တယ္…ျမတ္ႏိုးတယ္ …တန္ဖိုးထားတယ္…ေမ့ျပစ္သင့္မွန္းသိလို႕ ငါ ေမ့ထားခဲ့ပါတယ္…ဒါေပမယ့္ မင္း က ငါ့ႏွလံုးသားထဲမွာ အျမစ္တြယ္္ေနျပီေလ…အခ်ိန္အတိုင္းအတာ တစ္ခုက်ရင္ေတာ့ ငါႏွလံုးသားထဲကေန မင္းကို ေမ့ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္…ခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ငါ ေတာ္ေတာ္ေလး ခံစားေနရတယ္ ခ်စ္သူရယ္…ေကာင္းပါတယ္…ငါက အဲဒီလိုမ်ဳိး တျမည့္ျမည့္နဲ႕ ခံစားေနရတဲ့ ခံစားခ်က္ေလးေတြကို သေဘာက်တယ္…မင္းေနာက္ဆံုးေတာင္းဆိုခဲ့တဲ့ အတိုင္း ငါ မင္းကို အရုပ္အၾကီးၾကီး ၀ယ္ေပးမွာပါ…အျပင္ပန္းၾကည့္ရင္ေတာ့ ငါ ဘာမွမျဖစ္သလိုပါပဲ…ရင္ထဲမွာေတာ့ မင္းအတြက္ တျမည့္ျမည့္ ေလာင္က်ြမ္းေနပါတယ္…ငါ မင္းကို ပဲခ်စ္တယ္…မင္းကိုပဲ ေတြ႕ခ်င္တယ္…မင္းနဲ႕ပဲ ဘ၀ကို ေလ်ာက္လွမ္းခ်င္တယ္…ထားလိုက္ပါေလ…ဒါေတြက လက္ေတြ႕မွာ ဘယ္လိုမွ ျဖစ္မလာႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ…ငါ့စိတ္ကူးထဲမွာ မင္းနဲ႕အတူ ငါ့ဘ၀ကို အၿမဲတမ္း ျဖတ္သန္းေနမွာပါ…မင္း ငါ့ရင္ထဲမွာပဲ အၿမဲတမ္း ရွင္သန္ေနေတာ့ေနာ္…ငါ ရင္ထဲက အခ်စ္ေတြကေတာ့ မင္းအတြက္ အၿမဲတမ္း စီးဆင္းေနမွာကြာ…လြမ္းလိုက္တာကြာ…မင္းေနေကာင္းရဲ႕လား…စိတ္ေတြညစ္ေနေသးလား…ေပ်ာ္ေအာင္ေနေနာ္…ဘာေတာ့မွ စိတ္ညစ္စရာေတြ မေတြးနဲ႕ေနာ္…လိမ္မာတယ္…ကိုယ္ မွာ ခဲ့တာေတြကိုေရာ မင္းေမ့မ်ားေနျပီလားဟင္…ခ်စ္သူရယ္…မင္းဘ၀မွာ ငါက အေရးမပါခဲ့ဘူးေနာ္…ငါ မင္းကို ဒီထက္ပိုျပီး ေပးဆပ္ခ်င္ေသးတာ…ငါ သာ ျမန္မာမွာ ရွိေနခဲ့ရင္ မင္း ဒီလို အျဖစ္မ်ဳိးျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူးေနာ္…ငါ ကို က ဒီကိုလာခဲ့မိတာမွားတာပါ ခ်စ္သူရယ္…အိမ္က ေစ့စပ္ေပးမယ္လုပ္တုန္းက ငါ မျငင္းသင့္ခဲ့ဘူးေနာ္…အဲဒါဆို မင္းလည္း အခုလို ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္မွာ…ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ မင္းေပးတဲ့ အခ်စ္ေတြက ငါ့အတြက္ တစ္ဘ၀စာ လံုေလာက္ပါတယ္ ကြာ…မင္းငါ့အေပၚကို ဘယ္လိုပဲ ခ်စ္ခဲ့ ခ်စ္ခဲ့ မင္းနဲ႕ငါနဲ႕ခ်စ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ ငါေပ်ာ္ရႊင္ရပါတယ္ …ၾကည္ႏူးရပါတယ္…အားေပးႏွစ္သိမ့္မႈေတြလည္း ရခဲ့ပါတယ္ခ်စ္သူ…အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္ ငါမင္းကို ေက်းဇူးတင္ေနမွာပါ…အဆင္ေျပ ေအာင္ေနေနာ္…ငါ မင္းကို လြမ္းေနမွာပါ…မင္းကေတာ့ ဘယ္သိမွာလည္း…ငါ မင္းကို ေမ့သြားျပီလို႕ပဲ ထင္ေနမွာေပါ့…တကယ္ေတာ့ ….ငါ….မင္းကို….အၿမဲတမ္းပဲခ်စ္ေနခြင့္ရခ်င္ခဲ့တာပါ….လြမ္းတယ္ကြာ..။

မင္း ခုခ်ိန္ဆို အိပ္ေပ်ာ္ေနေလာက္ျပီေပါ့…ငါကေတာ့ မင္းကို လြမ္းဆြတ္တမ္းတမိေနတုန္းပဲကြာ…မင္း အဆင္ေျပရဲ႕လား…အစစအရာရာ အားလံုးအဆင္ေျပေနပါေစလို႕ ငါ ဆႏၵျပဳပါတယ္…ငါ့ထက္ ပိုျပီး မင္းအေပၚမွာ တန္ဖုိးထား ျမတ္ႏိုး ႏိုင္တဲ့ ရင္ခြင္ တစ္ခုကို မင္းပိုင္ဆိုင္ပါေစလို႕ ငါ ရင္နာနာ နဲ႕ ဆုေတာင္းေနပါတယ္…ဘာျဖစ္လို႕ ငါ့ရင္ထဲမွာ မင္းရွိေနေသးတာလည္း မသိဘူးကြာ…ငါမင္းကို လြမ္းတယ္…ငါလြမ္းလို႕ ငါခံစားေနရတာေတြကို ဘယ္သူ႕ကိုမွ မေျပာျပခ်င္ေတာ့ဘူးကြာ…ေသခ်ာတာ တစ္ခုကေတာ့ ငါမင္းကို ခ်စ္ေနတုန္းပါပဲ…ျမတ္ႏိုးေနတုန္းပါပဲ..တန္ဖိုးထားေနတုန္းပါပဲ…ေမွ်ာ္လင့္ေနတုန္းပါပဲကြာ…

ခ်စ္သူရယ္…
ငါ ေမ့ျပစ္သင့္မွန္း သိေပမယ့္ ေမ့လို႕မရဘူးကြာ…ငါ မင္းကို အဲဒီေလာက္ထိ စဲြလန္းေနလိမ့္မယ္လို႕ ငါမထင္ခဲ့ဘူးကြာ…ငါ အခုေၾကကဲြေနရျပီကြာ…ငါမွာ မင္းကို ဆက္ခ်စ္ေနခြင့္ေတာင္ မရွိေတာ့တဲ့ အျဖစ္ပါကြာ…ငါ အခု မင္းအသံကို အရမး္ကို ၾကားခ်င္တယ္…မင္းေျပာတဲ့ စကားသံေတလးေတြကို ၾကားခ်င္တယ္…မင္းကိုလည္း ေတြ႕ခ်င္တယ္…ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ အခု ငါခံစားေနရေပမယ့္ မင္း ငါလိုမခံစားရပါေစနဲ႕လို႕ပဲ ငါဆုေတာင္းပါတယ္…ဘာျဖစ္လို႕လည္း ဆိုေတာ့ အရမ္းကို ျပင္းထန္တယ္ ခ်စ္သူ…အဲဒါေၾကာင့္မင္းကို ငါ မခံစားေစခ်င္ဘူး…ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္း အၿမဲတမ္း ေပ်ာ္ရႊင္ေနပါေစကြာ…ငါ ကေတာ့ မင္းကို ငါ့ရင္ထဲမွာ ဆက္ခ်စ္ေနအံုးမွာပါ…မင္း မရွိေတာ့တဲ့ ေနာက္မွာ သီခ်င္းေတြကလည္း ငါ့ကို နာက်င္ေစတယ္ကြာ…တုိက္ဆိုင္မႈေလးေတြ ၇ွိတိုင္း ရင္နင့္ေအာင္ ခံစားရတယ္ကြာ…ခုခ်ိန္မွာ ငါ ခံစားေနရတာကေတာ့ အရာအားလံုးကို လက္လႊတ္ဆံုးရံႈးလိုက္ရတဲ့ သူတစ္ေယာက္လိုပါပဲကြာ…မင္းေရာ ေနေကာင္းရဲ႕လားဟင္…က်န္းမာေရးကို ေတာ့ ဂရုစိုက္ပါကြာေနာ္…ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းအဆင္ေျပေနတယ္ဆိုတာပဲ ငါၾကားခ်င္ပါတယ္…မင္း အတြက္ ငါမရွိရင္ လည္း ေနလိုရေပမယ့္ …ငါ့အတြက္ေတာ့ မင္းလိုအပ္တယ္ ခ်စ္သူ…ငါ မင္းကို အရမ္းကို တမ္းတမိတယ္…ဟိုအရင္အခ်ိန္ေတြကို ငါျပန္လိုခ်င္ေနမိတယ္ ခ်စ္သူရယ္…ဒီအခ်ိန္ဆို မင္း အိပ္ေနေလာက္ျပီေပါ့…ဘာျဖစ္လို႕မ်ား ငါနဲ႕ေ၀းရမယ္ လမ္းကိုမွ မင္းေရြးခ်ယ္ရတာလည္းကြာ…ငါ အရမ္းကို ခံစားေနရပါတယ္ကြာ…မင္း အတြက္ေပါ့…

ခ်စ္သူရယ္…
ငါ ေမ့ျပစ္သင့္မွန္း သိေပမယ့္ ေမ့လို႕မရဘူးကြာ…ငါ မင္းကို အဲဒီေလာက္ထိ စဲြလန္းေနလိမ့္မယ္လို႕ ငါမထင္ခဲ့ဘူးကြာ…ငါ အခုေၾကကဲြေနရျပီကြာ…ငါမွာ မင္းကို ဆက္ခ်စ္ေနခြင့္ေတာင္ မရွိေတာ့တဲ့ အျဖစ္ပါကြာ…ငါ အခု မင္းအသံကို အရမး္ကို ၾကားခ်င္တယ္…မင္းေျပာတဲ့ စကားသံေတလးေတြကို ၾကားခ်င္တယ္…မင္းကိုလည္း ေတြ႕ခ်င္တယ္…ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ အခု ငါခံစားေနရေပမယ့္ မင္း ငါလိုမခံစားရပါေစနဲ႕လို႕ပဲ ငါဆုေတာင္းပါတယ္…ဘာျဖစ္လို႕လည္း ဆိုေတာ့ အရမ္းကို ျပင္းထန္တယ္ ခ်စ္သူ…အဲဒါေၾကာင့္မင္းကို ငါ မခံစားေစခ်င္ဘူး…ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္း အၿမဲတမ္း ေပ်ာ္ရႊင္ေနပါေစကြာ…ငါ ကေတာ့ မင္းကို ငါ့ရင္ထဲမွာ ဆက္ခ်စ္ေနအံုးမွာပါ…မင္း မရွိေတာ့တဲ့ ေနာက္မွာ သီခ်င္းေတြကလည္း ငါ့ကို နာက်င္ေစတယ္ကြာ…တုိက္ဆိုင္မႈေလးေတြ ၇ွိတိုင္း ရင္နင့္ေအာင္ ခံစားရတယ္ကြာ…ခုခ်ိန္မွာ ငါ ခံစားေနရတာကေတာ့ အရာအားလံုးကို လက္လႊတ္ဆံုးရံႈးလိုက္ရတဲ့ သူတစ္ေယာက္လိုပါပဲကြာ…မင္းေရာ ေနေကာင္းရဲ႕လားဟင္…က်န္းမာေရးကို ေတာ့ ဂရုစိုက္ပါကြာေနာ္…ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းအဆင္ေျပေနတယ္ဆိုတာပဲ ငါၾကားခ်င္ပါတယ္…မင္း အတြက္ ငါမရွိရင္ လည္း ေနလိုရေပမယ့္ …ငါ့အတြက္ေတာ့ မင္းလိုအပ္တယ္ ခ်စ္သူ…ငါ မင္းကို အရမ္းကို တမ္းတမိတယ္…ဟိုအရင္အခ်ိန္ေတြကို ငါျပန္လိုခ်င္ေနမိတယ္ ခ်စ္သူရယ္…ဒီအခ်ိန္ဆို မင္း အိပ္ေနေလာက္ျပီေပါ့…ဘာျဖစ္လို႕မ်ား ငါနဲ႕ေ၀းရမယ္ လမ္းကိုမွ မင္းေရြးခ်ယ္ရတာလည္းကြာ…ငါ အရမ္းကို ခံစားေနရပါတယ္ကြာ…မင္း အတြက္ေပါ့…

ဒီေန႕ညက မွတ္မွတ္ရရ မင္းနဲ႕အိပ္မက္ ထဲမွာ ေတြ႕ဆံုခဲ့တယ္…ေက်းဇူးပါကြာ…တကယ္ကိုယ္ မင္းကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္….ဘာျဖစ္လို႕လည္း ဆိုေတာ့ မင္းနဲ႕ကိုယ္က အျပင္မွာ ေတြ႕ဖို႕ဆိုတာ မလြယ္ဘူးေလ…ကိုယ္အပ္မက္ က ႏိုးေတာ့ အရမး္ကို ေပ်ာ္ရႊင္မိပါတယ္…ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္ အတြက္ေတာ့ အဲဒီအိပ္မက္ကေလး က တန္ဖိုးရွိလြန္းပါတယ္ကြာ…ကိုယ္က ခ်စ္ေနဆဲဆိုေတာ့…မင္းကိုေတြ႕ခြင့္ရတဲ့ အတြက္ ေက်နပ္ပါတယ္(အိပ္မက္ထဲမွာ)…ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းကို ကိုယ္ ဆက္ခ်စ္ေနဆဲပါကြာ…တိုက္ဆိုင္မႈေတြရွိတဲ့အခါတိုင္း ကိုယ္မင္းကိုလြတ္ဆြတ္တမ္းတေနအံုးမွာပါ…မင္းလည္း အစစအရာရာ အဆင္ေျပပါေစေနာ္…ကိုယ္မင္းအတြက္ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္…ကိုယ္အတြက္ေတာ့ အားလံုးအဆင္ေျပပါတယ္…ကိုယ္ေရာက္တဲ့ေနရာ ျဖစ္တဲ့ဘ၀မွာပဲ ေနတတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ထားပါတယ္ခ်စ္သူ…မင္းလညး္ ကိုယ့္လိုပဲ ေနႏိုင္ပါေစကြာ…မင္းဘ၀အစစအရာရာ အားလံဳးအဆင္ေျပေနပါေစလို႕ ကိုယ္ဆုေတာင္းပါတယ္…ခုခ်ိန္ဆို မင္းအိပ္ေပ်ာ္ေနေလာက္ျပီေပါ့…ကိုယ္ကေတာ့မင္းကိုလြမ္းေနေသးတယ္ ခ်စ္သူ…ေကာင္းေသာညပါကြာ…

ခ်စ္သူ….မင္း ဘာေတြလုပ္ေနမလညး္ကြာ…ကိုယ္သိပါတယ္ ဒီအခ်ိန္ဆို မင္း အိပ္စက္ေနျပီေပါ့ကြာ…ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ကေတာ့ အိပ္လို႕မေျပာဘူးကြာ…အခ်စ္ အေၾကာင္းနဲ႕ပက္သက္လို႕ ေျပာတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို နားေထာင္မိေလးတိုင္း ငါရင္ထဲမွာ မခ်ိေအာင္ခံစားေနရတုန္းပဲကြာ….ခုဆုိ ကိုယ္မင္းကို လြမ္းလို႕ ဂီတာတီးျပီးေတာ့ သီခ်င္းေလးေတြေတာင္ ဆိုတတ္ေနျပီ….ကိုယ္ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေတြကို မင္းတစ္ေယာက္ၾကားႏိုင္ပါေစလို႕ ကိုယ္ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္…ကိုယ္ဆိုတဲ့ သီခ်င္းကေတာ့ အေဆြးသီခ်င္းေတြပါပဲေလ…ကုိယ့္ဘ၀မွာ ကိုယ္ေမွ်ာ္လင့္တာေတြ အားလံုးဟာ တစ္ခုမွ ျဖစ္မလာခဲ့ဘူးကြာ….အဲဒီအထဲမွာ ႏွလံုးသားေရးရာပါ ပါတာေပါ့ကြာ…မရိုးႏိုင္တဲ့ စကားႏွစ္လံုးကို ပဲ ထပ္ေျပာရေတာ့မယ္…ကိုယ္မင္းကို သိပ္ခ်စ္တယ္…ကိုယ္မင္းကို ျမတ္ႏိုးတယ္…မျပီးဆံုးေသးတဲ့ အခ်စ္ေတြေၾကာင့္ ကိုယ္ခံစားေနရအံုးမွာပါပဲခ်စ္သူ…ဘာပဲေျပာေျပာပါ….အလြမ္းသီခ်င္းေတြ …အေဆြးကဗ်ာေလးေတြကို ကိုယ္ေရးျဖစ္ေနအံုးမွာပါကြာ…ကိုယ္မင္းကို ဆက္ခ်စ္ေနပါရေစကြာ…ကိုယ့္ရင္ထဲကေန မင္းကို ထုတ္ပစ္လိုက္ဖို႕ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးထင္တယ္…ကိုယ္ ခုခ်ိန္ထိ ခံစားေနရတုန္းပါပဲလားကြာ…တစ္ခါတစ္ေလ က်ေတာ့လည္း အဲဒီလိုိမ်ဳိး မင္းကို လြမ္းေနရတာကို ကိုယ္ေက်နပ္ပါတယ္…တကယ္ေတာ့ မင္းဟာ ငါ့ရင္ထဲကေန ဘယ္ေတာ့မွာ ေပ်ာက္ျပယ္မသြားပဲ ထာ၀ရ တည္ရွိေနမယ့္ အျမတ္ႏိုးဆံုး အရာတစ္ခုပါကြာ…အတိတ္က အခ်ိန္ေတြကို ကိုယ္ ရူးသြပ္စြာနဲ႕ ျပန္လည္ တမ္းတေနမိတယ္…တစ္ၾကိမ္ တစ္ခါေလာက္ေတာ့ ျပန္ရေနမိခ်င္ေသးတယ္ကြာ…ကိုယ္ ရူးေနျပီခ်စ္သူ…ကိုယ္တကယ္ရူးေနရျပီ…မင္းကေတာ့ သိမွာမဟုတ္ပါဘူး…မင္းလုပ္ခ်င္တာေတြကို လုပ္လိုက္ရတဲ့ အတြက္ မင္းေက်နပ္ေနႏိုင္ပါေစကြာ…ငါကေတာ့ ၀ဋ္ေၾကြး ေတြ ကုန္ေအာင္ဆပ္လိုက္အံုးမယ္…မင္းကို ဆပ္ရမယ့္ ၀ဋ္ေၾကြးေတြ ရွိခဲ့ရင္…ဒီဘ၀မွာပဲ ငါ့ရဲ႕၀ဋ္ေၾကြးေတြ ေက်ပါေစေတာ့ကြာ….ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါမင္းအေပၚမွာေတာ့ အျငိဳးအေတးမထားသလို အမုန္းတရားဆိုတာလည္း ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ မင္းအတြက္ ဘယ္ေတာ့မွ ေပၚေပါက္လာမွာ မဟုတ္ဘူးလို႕ ကိုယ္ထင္တယ္…

ဘာလည္းဆိုေတာ့ ဘာလည္းေျပာ ဘာညာေပါ့ကြာ….
ဟုတ္တယ္မဟုတ္လား…မင္းလည္း မင္းလုပ္ခ်င္သလိုလုပ္သြားတယ္…ငါလည္းငါလုပ္ခ်င္ရာလုပ္ခဲ့တယ္…ဒါေပမယ့္ ဘာျဖစ္လို႕ ငါက စုတ္ျပတ္သတ္ျပီး က်န္ခဲ့ရတာလည္း…အဲဒီအတြက္ေရာ ဘယ္သူကို အျပစ္တင္ရမွာလည္း…ငါ့ကိုယ္ငါအျပစ္တင္ရမွာလား…ေလာကၾကီးကို အျပစ္တင္ရမွာလား…မင္းကိုအျပစ္တင္ရမွာလား…ရႈပ္ပါတယ္ ဒါေတြထားလိုက္ပါ…ဘယ္သူကိုမွ အျပစ္မတင္ေတာ့ပါဘူး…ေနာက္ဆံုးေတာ့ မည္သူ႕မွာ အျပစ္ရွိသနည္းဆိုေတာ့ အေျဖက တစ္ခုတည္းေပါ့…မိမိမွာသာ အျပစ္ရွိပါတယ္ေပါ့…ေအးေပါ့ကြာ…တန္ဖိုးထားတဲ့သူနဲ႕…တန္ဖိုးမထားတတ္တဲ့သူနဲ႕ ေတြ႕ေတာ့လည္း…တန္ဖိုးထားတတ္တဲ့ သူပဲ ခံစားျပီးက်န္ခဲ့ရတာ သဘာ၀ပါပဲ…ငါအစက ေမတၱာစစ္ မွန္ရင္ တစ္ေန႕က်ရင္္ေတာ့ ေရာင္ျပန္ဟပ္မွာပဲလို႕ ငါထင္ခဲ့တယ္…ေရာင္ျပန္ေတာ့ ဟပ္ပါတယ္…ဒါေပမယ့္ သက္ေရာက္မႈက ေျပာင္းျပန္အခ်ိဳးက်ေနတယ္ေလ…ေသျပီေပါ့ကြာ…ဒီကေကာင္က မင္းကိုေလ…ဘ၀တစ္ခုလံုးနဲ႕ရင္းျပီး ခ်စ္ခဲ့တာကြ…ေအးပါ မင္းကိုလည္း အျပစ္မတင္ေတာ့ပါဘူး…ငါထိုက္နဲ႕ငါ့ကံေပါ့ကြာ…ေျပာၾကပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းေတြက လြမ္းစရာရွိရင္ နာစရာနဲ႕ေျဖတဲ့ ..ေအးငါ ကလည္း အဲဒီနာက်င္စရာေလးေတြကိုမွ တြယ္တာေနမိတာကိုကြ…အေမကလည္းေျပာဖူးတယ္….အခ်ိန္ဆိုတာ အေကာင္းဆံုးသမားေတာ္တဲ့…အဲဒီသမားေတာ္လည္း ခုထိကို ေရာက္မလာေသးဘူး…ခုခ်ိန္ထိငါ စုတ္ျပတ္သတ္ေနရတုန္းပဲ…အစားထိုးလိုက္ဖို႕ဆိုတာလည္း ဘယ္လိုလုပ္လြယ္မွာလည္းကြာ…ငါက အေပၚယံခ်စ္ခဲ့တာမွ မဟုတ္လား…မင္းနဲ႕ခုလိုျဖစ္သြားတာလည္း ငါ့အတြက္အမ်ားၾကီး ေကာင္းပါတယ္ေလ…မေကာင္းတာက ငါ့ႏွလံုးသားအတြက္ပဲကြ…အရင္တုန္းက ငါကဗ်ာေတြမေရးတတ္ဘူး…ခုေတာ့ ငါမေရးတတ္လည္း ေရးေနျပီ…သီခ်င္းေတြကိုလည္း အရင္ကထက္ပိုျပီးေတာ့ နားေထာင္ျဖစ္ေနျပီ…ငါ၀န္ခံပါတယ္ မင္းမရွိေတာ့တဲ့ ေနာက္မွာ ငါ တကယ္ကို အထီးက်န္ ဆန္ခဲ့ပါတယ္…တစ္ခုခု ဆံုးရံႈးသြားသလိုပဲခံစားရပါတယ္…ဒါေပမယ့္ ငါဘာမွမတတ္နိုင္ေတာ့ဘူးေလ…အရာအားလံုးဟာ ျပီးဆံုးသြားျပီ…မင္းနင္းေခ် ခဲ့တဲ့ ရင္ခြင္တစ္ခု စုတ္ျပတ္သတ္ဖြာေစာင္းျပီး က်န္ခဲ့တယ္ဆိုတာကို မင္းသိမွာ မဟုတ္ပါဘူး…

ခ်စ္သူ…
ဘာလိုလိုနဲ႕ သႀကၤန္ေတာင္ ေရာက္ေတာ့မယ္ေနာ္…ဟူး..မင္းေရာ သႀကၤန္မွာ ဘယ္သူေတြနဲ႕လည္မယ္လုိ႕စီစဥ္ထားလည္း…ရင္ခြင္တစ္ခုမွာ မ်ား မင္းေပ်ာ္ရႊင္ေနမလား..ကြာ…တကယ္ေတာ့ ငါနဲ႕မဆိုင္ေတာ့ပါဘူးေလ…မင္းဘာသာ ဘယ္သူနဲ႕လည္လည္ေပါ့ေနာ္…ငါကေတာ့ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ရဲ႕ သႀကၤန္ အၾကတ္ေန႕ေလးကို ျပန္မွတ္မိေနတုန္းပဲ…မင္းကငါ့ရင္ခြင္ထဲမွာေလ…ငါက ခ်စ္သူကိုရင္ခြင္ထဲထည့္ျပီး လူေတြအလည္မွာ ေမာ္ၾကြားေနခဲ့တာေပါ့…ခုျပန္ေတြးရင္ ခုျပန္ၾကည္ႏူးေနရတုန္းပါပဲ ကြာ…ငါ မင္းနဲ႕ႏွစ္ေယာက္တည္း တစ္ခါေလာက္ေတြ႕ခ်င္ေသးတယ္…မင္းရဲ႕ဆံႏြယ္ေလးကို ယုယစြာ နမ္းရိႈက္ခ်င္ေသးတယ္…ငါရဲ႕ ရင္ခြင္ထဲမွာ မင္းကို ခဏေလာက္ေတာ့ ထည့္ထားခ်င္ေသးတယ္…မင္းရဲ႕ လက္ဖ၀ါးႏုႏုေလးကို တစ္ခါေလာက္ေတာ့ ဆုပ္ကိုင္ထားခ်င္ေသးတယ္ကြာ…မင္းရဲ႕ ပါးျပင္ေလးကို တစ္ခါေလာက္ေတာ့ ကိုင္ၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္ကြာ…မင္းတစ္ခါက ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ စကားေလးကို ငါခုထိမွတ္မိေနေသးတယ္…”ေမာင္ ေကာင္မေလးေတြကို ၿပံဳးမျပနဲ႕တဲ့ေလ…ငါက ဘာျဖစ္လို႕လည္းေမးေတာ့…ေမာင္ ၿပံဳးတာေလးက ခ်စ္ဖုိ႕ေကာင္းလို႕တဲ့” ခုဆို ငါၿပံဳးမိတိုင္း ရင္ထဲမွာ နာက်င္ေနရျပီ…မင္းနဲ႕ပက္သက္ျပီး အရာရာတိုင္းကုိ ငါမွတ္မိေနပါေသးတယ္ကြာ…ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းေပ်ာ္ေနရင္ ငါေက်နပ္ပါတယ္ကြာ…

ၾကားေနက် စကားသံေလးေတြ(မၾကားႏိုင္ေတာ့)
ျမင္ေနၾက ပံုရိပ္ေလးေတြ(ျမင္ခြင့္မရွိေတာ့)
အတူေလ်ာက္ေနၾက လမ္းကေလးလည္း(ေျခရာတစ္စံုနဲ႕)
အတူရွိခဲ့ဖူးတဲ့ ေနရာေလးဟာ(အထီးက်န္စြာ)
ထားရစ္ခဲ့တဲ့ ရင္ခြင္ေဟာင္းမွာ(ေျခာက္ေသြ႕အက္ကဲြျခင္းေတြနဲ႕အတူ)
ဟိုးအရင္ကလိုပဲ ရူးသြပ္ျခင္းေတြနဲ႕(တမ္းတလြမ္းဆြတ္ လ်က္…)

မုန္တိုင္းထန္မယ္ မွန္းသိလို႕
ကမ္းစပ္မွာ တြန္းခ်ခဲ့မိတာ
အျပစ္တဲ့လား…
ခေရာင္းလမ္း ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္
ပန္းခင္းလမ္းကို ေလ်ာက္လွမ္းခိုင္းခဲ့မိတာ
အျပစ္တဲ့လား…
အေမွာင္ကို ေၾကာက္တဲ့မင္းအတြက္
အလင္းရွိတဲ့ ေနရာမွာထားခဲ့မိတာ
အျပစ္တဲ့လား…
ခ်စ္လြန္းလို႕ ျဖစ္ေပၚခဲ့တဲ့
ေစတနာေတြကို အျပစ္လို႕
မင္း…သတ္မွတ္လိုက္ေတာ့မွာလား…

မင္းအတြက္
ေႏြမွာ ဖိနပ္အျဖစ္ ဖန္းဆင္းခဲ့သူ…
မင္းအတြက္
မိုးမွာ ထီးအျဖစ္ ဖန္းဆင္းခဲ့သူ…
မင္းအတြက္
ေဆာင္းမွာ အေႏြးထည္ေလးအျဖစ္ ဖန္ဆင္းခဲ့သူ…
မင္းအတြက္
အရာရာကို ျဖစ္ေစခဲ့သူ…
မင္းအတြက္
ဒီလူကို…tissue ေလးတစ္ခုေလာက္ေတာင္
တန္ဖိုးမထားႏိုင္ခဲ့တာ ဘာေၾကာင့္လဲ…

ေႏြဦးမွာ ေလရူးေတြတိုက္တယ္
မိုးဦးမွာ မိုးရနံ႕ေတြ ပ်ံ႕ႏွံေနတယ္
ေဆာင္းဦးမွာ ျမဴႏွင္းေတြက်တယ္
သူတို႕ရာသီေရာက္ေတာ့မယ္
ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကို အသိေပးခဲ့ၾကတယ္…
ဒါေပမယ့္ မင္းကေတာ့
ဂ်ပန္က အေမရိကန္ကို ၀င္တိုက္သလို
မေၾကာ္ျငာပဲ ငါ့အသည္းႏွလံုးကို
ဘလိုင္းၾကီး ဗံုးႀကဲသြားေတာ့
ငါလည္း ဖြာေစာင္းက်န္ခဲ့တာေပါ့…

သစၥာေတြပ်က္ျပယ္လို႕ ဆံုဆည္းမႈေတြေ၀းလြင့္
ႏွလံုးသားေပၚမွာက်န္ခဲ့တဲ့ ေျခရာတစ္စံု
အမွတ္မထင္ ငါ့ကိုယ္တိုင္ေတြ႕လိုက္တဲ့ေန႕က
ျပဳတ္က်လာတဲ့ မ်က္၀န္းထဲကေရတံခြန္ေလး
ခုိးနားရာမဲ့ေနတဲ့ ငွက္တစ္ေကာင္
အထီးက်န္ဆန္မႈနဲ႕ လာမိတ္ဖဲြ႕
ေျခရာပိုင္ရွင္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးလက္ေဆာင္
ေပ်ာက္ဆံုးမသြားမယ့္ တမ္းတလြမ္းဆြတ္ျခင္းေတြ
ခံစားမႈေတြနဲ႕ထုပ္ပိုးလို႕ ေၾကကဲြမႈလမ္းေၾကာင့္ကေန
သူပို႕လိုက္တယ္…

တန္ဖိုးမဲ့ခဲ့တဲ့ သစၥာတရား
ရိုက္ခဲြခံရတဲ့ ႏွလံုးသား
အထီးက်န္မႈနဲ႕ အေဖာ္ျပဳ
ရပ္တည္မႈမွာ ေဆာက္တည္ရာမဲ့
စိတ္ေတြက ကေယာင္ေခ်ာက္ျခား
အိပ္မက္ေတြ ေကာ္ဖီလိုခါး
နံနက္ခင္းတိုင္း ႏွင္းေတြနဲ႕လြမ္း
ငွက္ေတြက ေလွာင္ေျပာင္လို႕
ဒါက…ငါ့ရဲ႕အခ်စ္မ်ားလား…

ေကာင္မေလးရယ္…
မင္းအတြက္ ငါ့ရင္ထဲမွာ
သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ လွ်ဳိ႕၀ွက္စြာ
ညည္းညဴေနဆဲပါ…
ေကာင္မေလးရယ္…
ငါ့အလြမ္းေတြက
တစ္ေထာင့္တစ္ည ပံုျပင္လိုပဲ
ရွည္လ်ားလြန္း လွပါတယ္….
ေကာင္မေလးရယ္…
မင္းေပးခဲ့တဲ့ ဆုလဒ္က
ငါ့အတြက္ ခါးသီးေပမယ့္
ငါေက်နပ္စြာ ခံယူေနမွာပါ…
ေကာင္မေလးရယ္…
ငါ့ဘ၀ရဲ႕ စာမ်က္နွာေတြထဲက
မင္း ေရးသားခဲ့တဲ့ စာမ်က္နွာေတြဟာ
ငါ့အတြက္တန္ဖိုး အရွိဆံုးပါ…


၃၁.၈.၂၀၀၉

မင္းမ်က္ရည္ေတြ စိုခဲ့တဲ့ဒီရင္ခြင္
မင္းအၿပံဳးေတြေၾကာင့္ ေအးျမခဲ့ရတဲ့ ဒီရင္ခြင္
မင္း စကားသံေတြေၾကာင့္ ၾကည္ႏူးခဲ့ရတဲ့ ဒီရင္ခြင္
မင္းေက်နပ္စြာနဲ႕ ၀င္ခုိခဲ့တဲ့ ဒီရင္ခြင္
မင္းအၾကည့္ေၾကာင့္ စိုေျပခဲ့ရတဲ့ ဒီရင္ခြင္
မင္းကတိေလးေတြေၾကာင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးခဲ့ရတဲ့ ဒီရင္ခြင္
မင္းရဲ႕လက္အစံုေၾကာင့္ အင္းအားျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ဒီရင္ခြင္
မင္းအနမ္းတစ္စံုေၾကာင့္ ပိတီျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ဒီရင္ခြင္
ေၾသာ္…မင္းထြက္ခြာသြားေတာ့လည္း…
တစ္ခ်ိန္က
ရင္ခြင္တစ္ခုဟာ ေျခာက္ေသြ႕အက္ကဲြစြာ….က်န္ခဲ့ျပီေပါ့…!!!

ေလႏွင္ရာလြင့္ တတ္တဲ့
မိုးတိမ္ေတြ....
ေလတိုက္တိုင္း ယိမ္းၾကတဲ့
သစ္ပင္ေတြ....
မိုးေကာင္းကင္ၾကီးရဲ႕ ေအာက္က
ပင္လယ္ေရေတြ...
သဲေသာင္ျပင္ ေပၚက
စာသားေတြ...
မိုးရြာျပီးစမွာ ေပၚတတ္တဲ့
သက္တံေရာင္စဥ္ေတြ...
ဒါေတြ အားလံုးဟာ
သူမရဲ႕ သြင္ျပင္ေတြေပါ့...

document ေတြ folder ေတြဖြင့္လိုက္တာနဲ႔ background မွာပံုလွလွေလးဖန္တီးမယ္ဆိုရင္

အရင္ဆံုး Notepad ဖြင့္

[{BE098140-A513-11D0-A3A4-00C04FD706EC}]
IconArea_Image=---------.jpg

လို႔႐ိုက္လိုက္ပါ ။ save မွတ္ရင္

save as type မွာ all files

file name က desktop.ini

save မွတ္လိုက္ပါ ။ ေနာက္ ကိုဖန္တီးခ်င္တဲ့ေနရာက my docement မွာဆိုရင္

my docement မွာ desktop file ကိုထားထားပါ ။

ထားခ်င္တဲ့ photo ကိုလဲ my docement မွာထားထားပါ ။

desktop file ကိုဖြင့္ ႐ိုက္ထားတဲ့ --------------ေနရာမွာ photo name ထည့္

save မွတ္ ။ save မွတ္ရင္ ဘာမွမေျပာင္းနဲ႔ yes or No ေမးရင္ yes

ၿပီးရင္ my docement ရဲ႕လြတ္တဲ့ေနရာမွာ right click ႏွိပ္ refresh ေပးလိုက္ရင္ ရပါျပိးခင္ဗ်ား...

သိျပိးသားသူေတြအတြက္ကေတာ့ ဘာမွမဟုတ္ေလာက္ပါဘူး...မသိေသးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္ပါ...

သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ႀကပါေစ...

ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရမွ ဥပေဒသစ္တရပ္ကို ထုတ္ျပန္ေၾကျငာလိုက္ရာဝယ္… လက္ထပ္ထားျပီး
ငါးႏွစ္အတြင္းမွာ အၾကင္လင္မယားတိုင္း ရင္ေသြးတေယာက္ ရရွိထားျပီး ျဖစ္ရပါမယ္
တဲ့။ ဒီတာဝန္ကို မေက်ပြန္ခဲ့ရင္ သက္ဆိုင္ရာမွ ၾကီးၾကပ္၍ ေယာက္်ားတေယာက္ကို
ေစလႊတ္ကာ ထိုအိမ္ေထာင္ရွင္မအား မိခင္တေယာက္ ျဖစ္လာေစေရးအတြက္ လိုအပ္သည္မ်ားကို
တာဝန္ယူ ေဆာင္ရြက္ေပးမွာ ျဖစ္ပါသတဲ့။

ငါးႏွစ္ေျမာက္ မဂၤလာႏွစ္ပတ္လည္ က်င္းပျပီး ေနာက္တေန႕မွာ ေတာ့ အခုထိ
ကေလးမရေသးတဲ့ အၾကင္စံုတြဲဟာ ဒီကိစၥကို စဥ္းစားရေတာ့တာေပါ့…

ေယာက္်ားလုပ္သူက…

"မိန္းမေရ… ကိုယ္ကေတာ့အလုပ္ သြားရေတာ့မယ္ကြာ။ ဒီကေန႕ သက္ဆိုင္ရာ ရံုးခ်ဳပ္က
လႊတ္တဲ့လူ လာလိမ့္မယ္ ထင္တယ္။ ဘယ္တတ္ႏိုင္မွာလဲ အခ်စ္ရာ။ ကိုယ္ကမွ
အျဖစ္မရွိခဲ႕တာကိုး။ မင္းသာ ျဖစ္လာသမွ်ကို သတၱိရွိရွိနဲ႕ ရင္ဆိုင္ေပေတာ့။
ကိုယ္သြားေတာ့မယ္ကြာ… "

အဲဒီလိုေျပာျပီး ေခါင္းကိုငိုက္စိုက္ဆြဲ… မ်က္လႊာကို ေအာက္ကိုခ်ျပီး
စိတ္ဓာတ္က်စြာနဲ႕ပဲ အိမ္ကေန ထြက္သြားေတာ့တယ္။ သူ႕အမ်ိဳးသမီးကေတာ့
အိမ္မႈကိစၥတာဝန္ေတြကို ဆက္လုပ္ေနတာေပါ့။

ခဏေနေတာ့ အိမ္ေရွ႕ကေန ေခါင္းေလာင္းသံ ၾကားလိုက္ရတယ္။ တံခါးဝမွာ ေစာင့္ေနတဲ့သူက
သက္ဆိုင္ရာက လႊတ္လိုက္တဲ့ လူမဟုတ္ပါဘူး။ ေမြးကင္းစအရြယ္ ကေလးေလးတေယာက္ကို
ဓာတ္ပံုရိုက္ေပးဖို႕ လာရင္း အိမ္နံပါတ္မွားျပီး ေရာက္လာတဲ့ ကင္မရာမင္း
တေယာက္ပါ။

အမ်ိဳးသမီးက တခါးဖြင့္လိုက္ခ်ိန္မွာပဲ ဓာတ္ပံုဆရာက စေျပာပါတယ္…

"မဂၤလာရွိေသာ နံနက္ခင္းပါခင္ဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ လာရင္းကိစၥကေတာ့… "

"သိ.. သိ.. သိပါတယ္ရွင့္… ဦး.. အဲ ကိုဘယ္သူ… "

"က်ေနာ့္နာမည္ ေဝယံ လို႕ ေခၚပါတယ္ ခင္ဗ်ာ… ကြ်န္ေတာ္ အထူးျပဳထားတဲ့
အလုပ္အကိုင္က… "

"သိ.. သိျပီးသားပါရွင္… ခဏထိုင္ပါဦး "

"ခင္ဗ်ား အမ်ိဳးသားလဲ သေဘာတူမယ္ ထင္ပါတယ္ဗ်ာ… "

"ဟုတ္တယ္ရွင့္.. ဒီမနက္ပဲ က်မတို႕ ဒီအေၾကာင္း ေျပာျဖစ္ၾကတာပါ… ဒီကိစၥကို
ဒီအိမ္ထဲမွာပဲ ရွင္းဖို႕ မွာသြားပါတယ္။ "

"ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်ာ… အဆင္သင့္ျဖစ္ရင္ အခုပဲ စလိုက္ၾကရေအာင္ေလ။ "

"ဟို… ဟိုေလ… က်မက ဒါမ်ိဳးေတြ အေတြ႕အၾကံဳမရွိဖူးေတာ့ ဟိုဒင္း… ဘယ္ကဘယ္လိုစရမယ္
မသိဘူးေနာ္…"

"ဒီကိစၥအတြက္ေတာ့ က်ေနာ့္ကို အားကိုးစမ္းဘာဗ်ာ…။ အင္း… က်ေနာ့္အထင္ေတာ့
ဒီဆိုဖာေပၚမွာရယ္… ေဟာဟိုက စာၾကည့္စားပြဲေဘးမွာရယ္… ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ..
အကႌ်ဗလာနဲ႕။ ဒီေကာ္ေဇာေပၚမွာ ဆိုရင္ေတာ့ ေဘာင္းဘီတို ဒါမွမဟုတ္ အေပၚက
အဝတ္တထည္ေတာ့ ဝတ္ထားမွ ေကာင္းမယ္ဗ်။ "

"ဘုရား..ဘုရား… အဲေလာက္ၾကီးေတာင္လား… "

"ဟုတ္တယ္ေလဗ်ာ။ တေခါက္ထဲနဲ႕ေတာ့ ဘာပံုထြက္လာမလဲမွ မသိႏိုင္တာ။ ပံုစံ
ေျခာက္မ်ိဳးေလာက္ဆိုေတာ့ စိတ္ခ်ရတာေပါ့ အမၾကီးရာ။ "

"က်မေတာင္းပန္ပါတယ္ရွင္… အခုၾကားရသမွ်ကေတာ့ ဘယ္လိုမွ မအပ္စပ္လို႕ပါ။ "

"ဒီလိုေပါ့ဗ်ာ… ဘာကိုမွ ခ်ဳပ္တီးမထားဘဲ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ လႊတ္ေပးလိုက္တဲ့
အခါက်ေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈက ပိုျပီး ၾကီးမားတတ္တယ္ မဟုတ္လား… "

"အရင္ဦးဆံုး က်ေနာ္ ဖန္တီးခဲ့တဲ့ ပံုေတြကို ျပခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ။ "

"ရွင္ဖန္တီးခဲ့တာ… အင္း… ျပေလ… ရွင့္မွာ အခ်ိန္ရွိတယ္ မဟုတ္လား။ "

"ဟာ… အေလာသံုးဆယ္ မလိုပါဘူးဗ်ာ။ ဒီအလုပ္မ်ိဳး လုပ္တယ္ဆိုတာ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္
ျပီးျပီးေရာ ဘယ္ရပါ့မလဲ… "

(ေျပာရင္း ဆိုရင္း ဓာတ္ပံု အယ္လ္ဘမ္ကို ဖြင့္ျပျပီး)

"ဒီပံုကို ၾကည့္ၾကည့္ပါဗ်ာ။ ခ်စ္ဖို႕ မေကာင္းဘူးလား။ ဒီအတြက္ က်ေနာ္
ေလးနာရီတိတိ အခ်ိန္ေပးခဲ့ရတယ္။ ထြက္လာတဲ့ ရလဒ္က လွမွလွပဲေလ။ "

"ဟင္းးးးးး (သက္ျပင္းေတြခ်လိုက္ တံေတြးျမိဳလိုက္ လုပ္ေနရင္း) ဟုတ္တယ္ေနာ္
ကေလးေလးက ခ်စ္စရာေလး… ဒါေပမယ့္ ေလးနာရီၾကီးကေတာ့ မမ်ားဘူးလား ရွင္… "

"ဒါေပါ့.. ဒါေပါ့… နားနားျပီး ဆက္လုပ္ရတာေပါ့… ၾကည့္စမ္းပါဦးဗ်ာ.. ဒီေအာက္က
ပံုကိုၾကည့္စမ္းပါ… အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္က ဘစ္စ္ကား ေခါင္မိုးေပၚမွာ…ဗ်။ "

"ကားေခါင္မိုးေပၚမွာ… အေမေလး… မၾကားဖူးတာေတြ ၾကားေနရတယ္… ထူးဆန္းပါေပ့ရွင္။ "

"ဒီလိုဗ်… အမ်ိဳးသမီးတေယာက္… သူကလဲ က်ေနာ့္ အလုပ္အကိုင္ကို သိတယ္..
ယံုၾကည္တယ္.. အားကိုးတယ္ေပါ့ဗ်ာ… သူက သူ႕အမ်ိဳးသားကို အထူးအဆန္း
ျပခ်င္လို႕ဆိုျပီး က်ေနာ့္ကို အလုပ္လာအပ္တာေပါ့… အေတြ႕အၾကံဳရွိေနေတာ့လဲ
မခက္ပါဘူးေလ။
အဲဒီအေခါက္က အလုပ္သေဘာအရ ဆိုေပမယ့္ က်ေနာ္က တကယ့္ကို ေစတနာနဲ႕ စိတ္ႏွစ္ျပီး
ၾကိဳးစားေပးခဲ့တာဗ်။ "

"ေဟာ.. ေဟာဟိုပံုကိုၾကည့္ အဲဒါက ပန္းျခံထဲမွာ… "

"ပန္းျခံထဲမွာဆိုတာက… လူေတြနဲ႕ေလ။ လူေရွ႕သူေရွ႕လဲ အလုပ္ျဖစ္တယ္.. ဟုတ္လား။
သူမ်ားေတြက ဝိုင္းၾကည့္ေနမွာေပါ့။ "

"လူေတြၾကည့္တာ မၾကည့္တာ ဂရုမစိုက္ပါဘူးဗ်ာ… ကုန္ကုန္ေျပာမယ္… က်ေနာ္က
လူတမ်ိဳးဗ်။ လူေတြ ဝိုင္းအံုၾကည့္ေလ က်ေနာ့္ရဲ႕ အရည္အေသြးေတြက
ေတာက္ေျပာင္ေလပဲ…။ အဲဒီတေခါက္ကေတာ့… ဘယ္လိုေျပာမလဲ… အေမလုပ္သူက
ဗီဒီယိုမင္းသမီးဗ်… သူက အဲဒီနည္းနဲ႕ နာမည္ၾကီးခ်င္တာေလ။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ တကယ္လဲ
ဟိုးေလးတေက်ာ္ ျဖစ္သြားတာပါပဲဗ်ာ။ "

"ဗုေဒၶာ… ဘုရား.. ဘုရား… "


"ဟုတ္တယ္ဗ်… ေန႕လည္ ႏွစ္နာရီမွာ စလိုက္တာ ညေန ငါးနာရီမွ ျပီးတယ္။
အဲဒီတုန္းကေလာက္ တေခါက္မွ မပင္ပန္းဖူးဘူးဗ်ာ.. တကယ္ပါပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္က
တုန္ေနေအာင္ ခ်မ္းေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ လာၾကည့္ၾကတဲ့ လူေတြကလဲ ျပံဳလို႕ ခဲလို႕…
အထပ္ထပ္ စုအံုေနတာတင္ အဝိုင္းၾကီး ငါးထပ္ေလာက္ရွိတယ္။ လူက တအားမ်ားေလေတာ့
အလုပ္လုပ္ရတာလဲ သိပ္ ခရီးမတြင္ဘူးေလ။ "

"ရွင္တို႕က လူအုပ္ၾကီးေရွ႕မွာ... အိုးေရးးးး အိုးးေရးးး "

"ဘယ္ေနရာၾကည့္ၾကည့္ လူအုပ္ၾကီးပဲ ေတြ႕ရတယ္။ ပရိတ္သတ္ကလဲ ပြဲက်ျပီး
လက္ခုပ္ေတြဘာေတြ ဝိုင္းတီးေပးၾကတာဗ်။ အဲဒီမွာ အေမလုပ္သူက စိတ္ေတြတိုလာတာပါပဲ…
က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ကပဲ ပြဲမပ်က္ေအာင္ ထိမ္းသိမ္းေပးခဲ့ရတာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့
ရဲေတြေရာက္လာျပီး က်ေနာ့္ကို လူကူရွင္းေပးတယ္… အမွန္က က်ေနာ္က ေနာက္ထပ္
ႏွစ္ကြက္ သံုးကြက္ေလာက္ ဆြဲခ်င္ေသးတာဗ်။ ဒါေပမယ့္ ခ်မ္းကလဲ
ခ်မ္းေနၾကျပီဆိုေတာ့… (အယ္လ္ဘမ္ကို ျပန္ပိတ္၍ ေျပာ) ကဲ… အခုပဲ စၾကမလား… က်ေနာ္
ေထာက္တံထုတ္လိုက္မယ္ေလ… "

"ေျပာေျပာဆိုဆို သူ႕ရဲ႕ ကင္မရာေထာက္တဲ့ ေထာက္ကို အိတ္ထဲကထုတ္ဖို႕ ဇစ္ဆြဲသံလဲ
ၾကားလိုက္ေရာ… "

အဲဒီအမ်ိဳးသမီးလဲ ေနရာမွာတင္ ေမ့လဲက်သြားပါေလေရာဗ်ာ…

က်ေနာ္အားလုံးကုိရီေမာေစခ်င္တာပါ။ဒီစာကုိဖတ္လုိ႔ယဥ္ေက်းမွဳနဲနဲကင္းသြားရင္နားလည္ေပးေစခ်င္ပါတယ္။

တိုက္ဆိုင္လိုက္ပံုမ်ား

မနီသည္ အတန္းထဲတြင္ အျမဲအိပ္ငိုက္ ေလ႔ ရွိ သည္။ တစ္ေန႔ မနီအိပ္ေပ်ာ္ေနစဉ္
ဆရာမ။ ။ မနီ ကမာၻ ျကီး ကို ဘယ္သူ ဖန္ဆင္းခဲ႔လည္း ?
မနီ အိပ္အိုက္ေနသျဖင္႔ မၾကားေသာ္ေၾကာင္႔ သူမ ေနာက္ တြင္ ထိုင္ေန ေသာ ကို ျဖိဳးမွ ေဘာ႔ပင္ႏွင္႔ ထိုး၍ သ တိ ေပးလိုက္ သည္။ ထိုအခါ -
မနီ။ ။" ဘုရားသခင္" ( လန္႔သြားသျဖင့္ ထ၍ေအာ္လိုက္သည္)
ဆရာမ။ ။ ေတာ္လိုက္တာ တစ္ခု ထပ္ေမးမယ္၊ တို႔ ရဲ႔ ကယ္တင္ရွင္ က ဘယ္သူလဲ သမီး ?
ဆရာမ ေမး သည္ ကို မနီ မၾကား ၊ အိပ္္ လို႔ ေကာင္း ေနသည္ ၊ ထို႔ ေၾကာင္႔ ကိုျဖိဳးမွ ေဘာ႔ပင္ျဖင္႔ ထိုး၍ သတိ ေပး ရျပန္ သည္။
မနီ။ ။ (လန္႔သြားျပန္ သျဖင္႔ ေရာင္၍ ထေအာ္ျပန္သည္၊ ထို႔ေနာက္ တဖန္အိပ္ေပ်ာ္ျပန္ေလသည္ ) " ဂ်ီးဆပ္ ခရုိက္စ္"
ဆရာမ။ ။ မွန္ ပါ တယ္၊ ဆရာမ ေနာက္ဆံုး တစ္ ခု ေမး ခ်င္ တာ ကေတာ႔ ၂၃ ေယာက္ေျမာက္ ကေလး ေမြးျပီးတဲ႔ေနာက္ မွာ ဧဝ က အာ ဒမ္ ကို ဘာ ေျပာခဲ႔ လည္း ????
ဒီတစ္ခါ ေတာ႔ ကို ျဖိဳး အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ မနီ ကို ေဘာ႔ ပင္ႏွင္႔ နာနာ ထိုး၍ သတိေပးလိုက္ သည္။မနီ အေတာ္ နာ သြား သည္။ထို႔ေၾကာင္႔ အိပ္ ယာ မွ ႏုိုး လာ သျဖင္႔ ရုတ္တရတ္ ထလိုက္ ကာ -

မနီ။ ။ ေနာက္တစ္ ခါ ငါ႔ ကို ထပ္ ထိုး ရဲ ထိုးၾကည္႔ ၊ နင္႔ ဟာ ကို ထက္ပိုင္း ခ်ိဳးပစ္မယ္
----------------------------------------
*တရားမွ်တလိုက္ပံုက*

တစ္ခါက ဆိတ္တစ္ေကာင္ က ေမာင္ေအးရဲ့ ျခံထဲက ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြ စားျပီးဖ်က္ဆီး
ပစ္လို့ ေမာင္ေအးက ရိုက္သတ္လိုက္ သတဲ့။ အဲ့ဒီေတာ့ ဆိတ္ပိုင္ရွင္ ေမာင္ေခြး က
တင္းျပီး ထင္းတံုး နဲ့ ေပါက္လိုက္တာ ေမာင္ေအးမိန္းမ ကိုမွန္ျပီးကိုယ္ဝန္
သံုလပ်က္က်သြာတယ္။ ဒီလိုနဲ့ အခ်င္းမ်ားျပီး ရပ္ကြက္ေကာင္စီ တရားရံုးကို
ေရာက္လာေတာ့ တရာသူျကီး က အျဖစ္အပ်က္ အစံုအလင္ကို နားေထာင္ျပီး စီရင္ခ်က္ခ်လိုက္
ပံုက ေမာင္ေအး က ေမာင္ေခြး ရဲ့ဆိတ္ကို သတ္လို့ ဆိတ္တစ္ ေကာင္ျပန္ အစားေပးေစ။
ေမာင္ေခြး က ေမာင္ေအး မိန္းမ ကိုယ္ဝန္သံုးလ ပ်က္က်ေအာင္လုပ္လို့ ေမာင္ေအး
မိန္းမကို ကိုယ္ဝန္ သံုးလ ရိွ ေအာင္ျပန္လုပ္ေပးေစတဲ့။
-----------------------------------------------
မစားခ်င္ဘူးလား
စိတၱဇေဆးရုံတြင္ေဆးရံုအုပ္ႀကီးကလူနာမ်ားအား
ေျပာၾကားသည္မွာ...
" မနက္ျဖန္လူႀကီးတစ္ေယာက္ေဆးရံုမွာလာေဟာေျပာမယ္
သူေဟာေျပာၿပီးလု႔ိ ငါေခ်ာင္းဟန္႔တာနဲ႔အားလံုး
လုပ္ခုပ္တီးၾကပါ။ဒါဆို မင္းတို႔ကိုၾကက္သားဟင္းနဲ႔
ထမင္းေကၽြးမယ္။ "
ေဟာေျပာေသာေန႔သို႔ေရာက္ေသာအဆင္ေျပစြာ> ေဟာေျပာၿပီးဆံုးေသာေၾကာင့္လူႀကီးကလြန္စြာေက်နပ္
ေလ၏။ထိုအခါေဆးရံုအုပ္ႀကီးကေခ်ာင္းဟန္႔လိုက္၏
ထင္ထားသည့္အတိုင္းအားလံုးက၀မ္းေျမာက္စြာ
လက္ခုပ္တီးၾကေလသည္။ သို႔ေသာ္မထင္မွတ္ေသာ
အျဖစ္တစ္ခုလည္းျဖစ္သြားသည္။ထိုသည္ကား
လူနာတစ္ေယာက္သည္ ရုတ္တရက္လူႀကီးျဖစ္သူအား
ပါးခ်လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။အားလံုးမင္တတ္ေနစဥ္
သူေျပာလိုက္ေသာစကားသည္ကား
" အရူး..မင္းကလက္ခုပ္တီးရမယ္ဆိုတာမသိဘူးလား
ၾကက္သားဟင္းမစားခ်င္ဘူးလား။ "
------------------------------------------------------
ကြာရွင္းလိုေၾကာင္း
ခင္ပြန္းၿဖစ္သူႏွင္႕ ကြာရွင္းလိုေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားေသာ
အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးအား စိတ္ေၿပာင္းရန္ တရားသူၾကီးက ၾကိဳးစားလ်က္ ရွိသည္။
"ခင္ဗ်ားက အသက္ 92 ႏွစ္။ ခင္ဗ်ား ေယာက်္ားက 94 ႏွစ္။ အိိမ္ေထာင္သက္ 73
ႏွစ္ရွိၿပီ။ ခုမွ ဘာေၾကာင္႕ကြဲခ်င္ရတာလဲ" အမ်ိဳးသမီးက ရွင္းၿပသည္မွာ
"ကၽြန္မတို႕ အိမ္ေထာင္ေရးက အဆင္မေၿပတာၾကာပါၿပီရွင္႕။ ဒါေပမယ္႕ ကေလးေတြ
ေသတဲ႕ ထိေစာင္႕ဖို႕ ကၽြန္မတို႕ ဆံုးၿဖတ္ထားၾကလို႕ပါ"

ယေန႕ အင္တာနက္ ေခတ္ၾကီးတြင္ ခ်က္ျခင္းသည္ အေတာ္႕ကို ေရပန္းစားေလသည္။
ခ်က္သည္ဟု ဆိုရာတြင္ ခ်က္ျပဳတ္ျခင္း cooking ႏွင္႕
မမွားလိုက္ၾကပါႏွင္႕ဦး။ သိုးေဆာင္းစကားၿဖင္႕ဆိုရေသာ္ chat ၊
ျမန္မာစကားကို အသံဖလွယ္၍ ခ်က္ ဟုသံုးႏႈံးထားေသာ ေမြးစားစကားလံုး
ၿဖစ္ေပသည္။ ေယဘုယ် အဓိပၸါယ္မွာ စကားစမည္ေၿပာဆိုျခင္း
ဟုဘာသာၿပန္ႏိုင္ေပမည္။ ပို၍တိတိက်က် ဆိုရေသာ္ အင္တာနက္လိႈင္းမွ တဆင္႕
ကြန္ျပဴတာတစ္လံုးႏွင္႕ တစ္လုံုးအၾကား တမဟုတ္ခ်င္း စာေရးဆက္သြယ္
စကားေျပာၾကျခင္းပင္။ အီးေမးလ္ ကဲ႕သို႕ အခ်ိန္ေစာင္႕စရာမလိုပဲ ခ်က္ခ်င္း
တုန္႕ျပန္ ေရးသားႏိုင္ျခင္းသည္ ကား ခ်ကျ္ခင္း၏ အားသာခ်က္ပါေပ။ အခ်ိဳ႕က
ရပ္ေ၀း ေရာက္ေနေသာ ေဆြမ်ိဳး မိတ္ေဆြမ်ားႏွင္႕ ခ်က္ၾကသည္။ အခ်ိဳ႕က
မည္သူမည္၀ါရယ္မဟုတ္ မိတ္ေဆြရွာ သူငယ္ခ်င္းရွာ ခ်င္သၿဖင္႕ ခ်က္ၾကသည္။
အခ်ိဳ႕က ၾကဴၾကဴ လုပ္ခ်င္သၿဖင္႕ခ်က္ၾကသည္။ ခ်က္သူကို ခ်က္တာ (chatter)
ဟုေခၚသည္။ ခ်က္သူမ်ား စုေ၀းရာ အရပ္ကို ခ်က္ရြမ္း (chat room) ဟုေခၚသည္။
မယံုမရွိႏွင္႕မိတ္ေဆြ။ ခ်က္ရြမ္းထဲတြင္ သင္သည္ ဘာမဆို ျဖစ္ႏိုင္သည္။
အေမရိကားေရာက္ေနသူ ဆယ္႕ေၿခာက္ႏွစ္ တစ္ရက္ေလ်ာ႕ ဆတ္ေကာ႕လတ္ေကာ႕ ေကာင္မေလး
ျဖစ္ႏိုင္သည္။ ပ်ိဳတိုင္းၾကိဳက္ ႏွင္းဆီခိုင္ဆိုလား ရုရွားပညာေတာ္သင္
သြားေနသူ စစ္ဗိုလ္ကေလး ျဖစ္ႏိုင္သည္။ စကၤာပူ ပိုလီေက်ာင္းတက္ေနသူ
စတိုင္ထြားထြား သူေဌးသားကေလး ျဖစ္ႏိုင္သည္။ သို႕ကလို မည္သူမ်ား
မည္သို႕ပင္ ခ်က္ၾကေစကာမူ ကၽြႏု္ပ္အဖို႕ကား ခ်က္ျခင္း၏ ေနာက္ကြယ္မွ
မွတ္သားဖြယ္မ်ားကိုသာ ဤသို႕ ေလ႕လာမိခဲ႕ပါသတည္း။
မည္သူက စထြင္ခဲ႕သည္ေတာ႕ မသိပါ။ အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာ ဥာဏ္ၾကီးရွင္တို႕မွာ
ခ်က္ရြမ္းတြင္ ျမန္မာစာကိုလည္း မရုိက္တတ္ အဂၤလိပ္စာကိုလည္း ေရေရလည္လည္
မတတ္သည္လား ပ်င္းသည္လား မေျပာႏိုင္။ အဂၤလိပ္ စာလံုးၿဖင္႕ ျမန္မာ
အသံထြက္တို႕ကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေရးေလ႕ရွိၾကရာ ၿမင္းဂလိရွ္ (Myenglish)
သို႕မဟုတ္ ဘားဂလိရွ္ (Burglish) ဟု ေခၚတြင္လာေသာ ဘာသာစကား တစ္မ်ိဳး
ေပၚထြက္လာေလ၏။
"hey.. kaung lay, nay kaung lar?"
"kaung ba byar, ma tway tar taung kyar bee pot"
ျမန္မာဘေလာဂ္ဂါမ်ား၏စုစည္းတင္ျပမႈ
၇၆
"hote te lay. Ah lote shote nay de."
ၾကာလွ်င္ မေလး အင္ဒို ဘဟာစာ ကဲ႕သို႕ ျမန္မာ ဘဟာစာ စကားဟု ေပၚလာႏိုင္စရာ
အေၾကာင္းရွိ၏။ ျမန္မာဘာသာ အတတ္ဆန္း အဲေလ.. တစ္ေခတ္ဆန္းခ်ိန္တည္း။
ထို႕အၿပင္ ခ်ကျ္ခင္းႏွင္႕ ဆက္ႏြယ္ေသာ ေအာက္ပါေ၀ါဟာရမ်ားလည္း
ေရပန္းစားလာစရာ အေၾကာင္းရွိသည္ ဟုေတြးမိပါသည္။
ခ်က္ၾကသည္ ဆိုရာ၀ယ္ ေကာင္ေလး ေကာင္မေလးမ်ားသာ မဟုတ္၊ လုူၾကီးလူငယ္ ၊
မၾကီးမငယ္မ်ားပါ မက်န္ အင္တာနက္ရွိက ကြန္ၿပဴတာရွိက ခ်က္ႏိုင္ေလသည္။
ကိုယ္ပိုင္နာမည္ အစစ္နဲ႕ ခ်က္စရာမွမလိုပဲ။ ဘယ္သူသိတာ လိုက္လို႕ေနာ။
ဤသို႕ဆိုလွ်င္ လူေရွ႕သူေရွ႕တြင္ ဟန္ကေလးႏွင္႕ေနကာ ကြယ္ရာက်မွ
သူမ်ားမသိေအာင္ တိတ္တိတ္ပုန္း ခ်က္ေသာ သူမ်ားကို - ခ်က္ပုန္း- သို႕မဟုတ္
- ခ်က္ပုန္းခုတ္သူ - ခ်က္ပုန္းသီး- ဟုေခၚလွ်င္ သင္႔ေပမည္။ ….. အဟိ…
တို႕ရုံးက အန္ကယ္ၾကီးက လက္စသတ္ေတာ႕ ခ်က္ပုန္းၾကီးပဲ။ ဟိုေန႕က ကြန္ျပဴတာ
ေလာ႕ဂ္ေအာက္လုပ္မသြားလို႕ သြားပိတ္ေပးေတာ႕မွ သူ ၾကဴေနတဲ႕ ေကာင္မေလးဆီက
မက္ေဆ႕ခ်္ေတြ ၀င္လာတယ္ဆရာ… စသည္ၿဖင္႕ စာေရးမကေလးမ်ားက သူတို႕ဆရာကို
စကားတင္းဆိုရာတြင္ ဤေ၀ါဟာရကို ေတာ္သလို သံုးႏိုင္သည္။
တညလံုး အပီအျပင္ ခ်က္ထား၍ ေနာက္တေန႕တြင္ ေက်ာင္း၌ ရုံး၌ အိပ္ငိုက္ကာ
ေဒါင္းေနျခင္းမ်ိဳးကို - ခ်က္နာက်ၿခင္း - ဟုေခၚႏိုင္မည္။ ဤသို႕
ခ်က္နာက်လွ်င္ နံနက္ေစာေစာ အင္တာနက္ ၀င္ကာ မိမိ အလြမ္းသင္႕သူႏွင္႕
တစ္ေၾကာင္းႏွစ္ေၾကာင္းေလာက္ ခ်က္လိုက္မွ အနည္းငယ္ လန္းလန္းဆန္းဆန္း
ရွိသြားႏိုင္လွ်င္ - ခ်က္မီအပ္- လုပ္ျခင္းဟုေခၚႏိုင္မည္လား မသိပါ။
မိမိ အၿမဲ အစဥ္တစိုက္ ခ်က္ေလ႕ရွိေသာ ခ်က္ေဖာ္ခ်က္ဖက္ကို - အခ်က္ေတာ္-
ဟုေခၚႏိုင္သည္။ ခ်က္ရာတြင္ ဟိုအေၾကာင္းဒီအေၾကာင္း သူမ်ားမေကာင္းေၾကာင္း
ကိုယ္ေကာင္းေၾကာင္း ေျပာၾကၿခင္းကို - ခ်က္တင္းေႏွာ - ၾကသည္ဟု ဆိုလွ်င္
ဟုတ္သလိုလိုရွိသည္။ သို႕ေသာ္ ဤေ၀ါဟာရမ်ား ကို နားေလးေသာ အေမေရွ႕တြင္ - ညက
အခ်က္ေတာ္နဲ႕ တညလံုး ခ်က္တင္းေႏွာထားတာ ဒီမနက္ေတာ႕ ခ်က္နာက်ေနၿပီ -
ဟုေျပာမိလွ်င္ နားၾကားလြဲပါက ေပါင္တြင္းေၾကာ ေကာင္းေကာင္း
လိမ္ဆြဲခံရကိန္းရွိသည္။
တန္ေဆးလြန္ေဘးဟု ဆိုသည္မဟုတ္ပါေလာ။ ခ်က္စ ရွိလွ်င္ ဆက္ခ်က္ခ်င္သည္။
အခ်က္ၾကီးသူတို႕သည္ စာဖတ္ခ်ိန္ အလုပ္လုပ္ခ်ိန္ မ်ားမွ အခ်ိန္ကိုပင္
ဖဲ႕ယူ၍ ခ်က္တတ္ၾကသည္။ အြန္လိုင္း၀င္တိုင္း ခ်က္ရြမ္းသြားကာ ခ်က္သူကို
ရွာေဖြတတ္ၾကသည္။ ဤအေၿခအေနသို႕ ဆိုက္ေရာက္ေနလွ်င္ -ခ်က္စြဲၿခင္း -
ဟုေခၚႏိုင္သည္။ အခ်ိန္တန္လို႕မွ မခ်က္ရလွ်င္ မေနႏိုင္ - ခ်က္ပိုးထိုး -
လာတတ္သည္။ အခ်က္ေရာဂါ အခ်က္နာကား ကုစရာနတၳိ ေဆးမရွိၿပီေလာ။
ထို႕အျပင္ ျမန္မာ႕ အႏုပညာ နယ္ပယ္၌လည္း - ခ်က္လူမိုက္၊ ခ်က္ပင္ ခ်က္မိုး
ခ်က္လိုက္ပါတဲ႕ေမ၊ ခ်က္တာေလာကမ်ား၏ ဟိုမွာဘက္၊ ခ်က္ေလာက၏ စိန္ေခၚသံ၊
မရွိမၿဖစ္ခ်က္၊ ခ်က္တဗလ၊ ခ်က္နည္းၾကဴနည္း- စသည္႕ ေခါင္းစဥ္မ်ား ၿဖင္႕
ခ်က္ျခင္းႏွင္႕ ပါတ္သက္သည္႕ သီခ်င္း၊ ၀တၳဳ ၊ တက္က်မ္း မ်ားလည္း
အမ်ားအၿပား ေပၚထြက္လာစရာ အေၾကာင္း ရွိေလသည္။
ဤသို႔လွ်င္ ေရာက္တတ္ရာရာ ေတြးေတာမိပါသတည္း။

* အိးေမလ္မွ ဖတ္မိေသာ ဟာသေလး ျဖစ္ပါသည္....*