Monday, September 14, 2009

မွတ္တမ္း ၅...

ခ်စ္သူရယ္…
ငါ ေမ့ျပစ္သင့္မွန္း သိေပမယ့္ ေမ့လို႕မရဘူးကြာ…ငါ မင္းကို အဲဒီေလာက္ထိ စဲြလန္းေနလိမ့္မယ္လို႕ ငါမထင္ခဲ့ဘူးကြာ…ငါ အခုေၾကကဲြေနရျပီကြာ…ငါမွာ မင္းကို ဆက္ခ်စ္ေနခြင့္ေတာင္ မရွိေတာ့တဲ့ အျဖစ္ပါကြာ…ငါ အခု မင္းအသံကို အရမး္ကို ၾကားခ်င္တယ္…မင္းေျပာတဲ့ စကားသံေတလးေတြကို ၾကားခ်င္တယ္…မင္းကိုလည္း ေတြ႕ခ်င္တယ္…ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ အခု ငါခံစားေနရေပမယ့္ မင္း ငါလိုမခံစားရပါေစနဲ႕လို႕ပဲ ငါဆုေတာင္းပါတယ္…ဘာျဖစ္လို႕လည္း ဆိုေတာ့ အရမ္းကို ျပင္းထန္တယ္ ခ်စ္သူ…အဲဒါေၾကာင့္မင္းကို ငါ မခံစားေစခ်င္ဘူး…ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္း အၿမဲတမ္း ေပ်ာ္ရႊင္ေနပါေစကြာ…ငါ ကေတာ့ မင္းကို ငါ့ရင္ထဲမွာ ဆက္ခ်စ္ေနအံုးမွာပါ…မင္း မရွိေတာ့တဲ့ ေနာက္မွာ သီခ်င္းေတြကလည္း ငါ့ကို နာက်င္ေစတယ္ကြာ…တုိက္ဆိုင္မႈေလးေတြ ၇ွိတိုင္း ရင္နင့္ေအာင္ ခံစားရတယ္ကြာ…ခုခ်ိန္မွာ ငါ ခံစားေနရတာကေတာ့ အရာအားလံုးကို လက္လႊတ္ဆံုးရံႈးလိုက္ရတဲ့ သူတစ္ေယာက္လိုပါပဲကြာ…မင္းေရာ ေနေကာင္းရဲ႕လားဟင္…က်န္းမာေရးကို ေတာ့ ဂရုစိုက္ပါကြာေနာ္…ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းအဆင္ေျပေနတယ္ဆိုတာပဲ ငါၾကားခ်င္ပါတယ္…မင္း အတြက္ ငါမရွိရင္ လည္း ေနလိုရေပမယ့္ …ငါ့အတြက္ေတာ့ မင္းလိုအပ္တယ္ ခ်စ္သူ…ငါ မင္းကို အရမ္းကို တမ္းတမိတယ္…ဟိုအရင္အခ်ိန္ေတြကို ငါျပန္လိုခ်င္ေနမိတယ္ ခ်စ္သူရယ္…ဒီအခ်ိန္ဆို မင္း အိပ္ေနေလာက္ျပီေပါ့…ဘာျဖစ္လို႕မ်ား ငါနဲ႕ေ၀းရမယ္ လမ္းကိုမွ မင္းေရြးခ်ယ္ရတာလည္းကြာ…ငါ အရမ္းကို ခံစားေနရပါတယ္ကြာ…မင္း အတြက္ေပါ့…

0 Comments:

Post a Comment