ဟုိဘက္ျခမ္းက ေကာင္မေလး

ဘာလည္းဆိုေတာ့ ဘာလည္းေျပာ ဘာညာေပါ့ကြာ….
ဟုတ္တယ္မဟုတ္လား…မင္းလည္း မင္းလုပ္ခ်င္သလိုလုပ္သြားတယ္…ငါလည္းငါလုပ္ခ်င္ရာလုပ္ခဲ့တယ္…ဒါေပမယ့္ ဘာျဖစ္လို႕ ငါက စုတ္ျပတ္သတ္ျပီး က်န္ခဲ့ရတာလည္း…အဲဒီအတြက္ေရာ ဘယ္သူကို အျပစ္တင္ရမွာလည္း…ငါ့ကိုယ္ငါအျပစ္တင္ရမွာလား…ေလာကၾကီးကို အျပစ္တင္ရမွာလား…မင္းကိုအျပစ္တင္ရမွာလား…ရႈပ္ပါတယ္ ဒါေတြထားလိုက္ပါ…ဘယ္သူကိုမွ အျပစ္မတင္ေတာ့ပါဘူး…ေနာက္ဆံုးေတာ့ မည္သူ႕မွာ အျပစ္ရွိသနည္းဆိုေတာ့ အေျဖက တစ္ခုတည္းေပါ့…မိမိမွာသာ အျပစ္ရွိပါတယ္ေပါ့…ေအးေပါ့ကြာ…တန္ဖိုးထားတဲ့သူနဲ႕…တန္ဖိုးမထားတတ္တဲ့သူနဲ႕ ေတြ႕ေတာ့လည္း…တန္ဖိုးထားတတ္တဲ့ သူပဲ ခံစားျပီးက်န္ခဲ့ရတာ သဘာ၀ပါပဲ…ငါအစက ေမတၱာစစ္ မွန္ရင္ တစ္ေန႕က်ရင္္ေတာ့ ေရာင္ျပန္ဟပ္မွာပဲလို႕ ငါထင္ခဲ့တယ္…ေရာင္ျပန္ေတာ့ ဟပ္ပါတယ္…ဒါေပမယ့္ သက္ေရာက္မႈက ေျပာင္းျပန္အခ်ိဳးက်ေနတယ္ေလ…ေသျပီေပါ့ကြာ…ဒီကေကာင္က မင္းကိုေလ…ဘ၀တစ္ခုလံုးနဲ႕ရင္းျပီး ခ်စ္ခဲ့တာကြ…ေအးပါ မင္းကိုလည္း အျပစ္မတင္ေတာ့ပါဘူး…ငါထိုက္နဲ႕ငါ့ကံေပါ့ကြာ…ေျပာၾကပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းေတြက လြမ္းစရာရွိရင္ နာစရာနဲ႕ေျဖတဲ့ ..ေအးငါ ကလည္း အဲဒီနာက်င္စရာေလးေတြကိုမွ တြယ္တာေနမိတာကိုကြ…အေမကလည္းေျပာဖူးတယ္….အခ်ိန္ဆိုတာ အေကာင္းဆံုးသမားေတာ္တဲ့…အဲဒီသမားေတာ္လည္း ခုထိကို ေရာက္မလာေသးဘူး…ခုခ်ိန္ထိငါ စုတ္ျပတ္သတ္ေနရတုန္းပဲ…အစားထိုးလိုက္ဖို႕ဆိုတာလည္း ဘယ္လိုလုပ္လြယ္မွာလည္းကြာ…ငါက အေပၚယံခ်စ္ခဲ့တာမွ မဟုတ္လား…မင္းနဲ႕ခုလိုျဖစ္သြားတာလည္း ငါ့အတြက္အမ်ားၾကီး ေကာင္းပါတယ္ေလ…မေကာင္းတာက ငါ့ႏွလံုးသားအတြက္ပဲကြ…အရင္တုန္းက ငါကဗ်ာေတြမေရးတတ္ဘူး…ခုေတာ့ ငါမေရးတတ္လည္း ေရးေနျပီ…သီခ်င္းေတြကိုလည္း အရင္ကထက္ပိုျပီးေတာ့ နားေထာင္ျဖစ္ေနျပီ…ငါ၀န္ခံပါတယ္ မင္းမရွိေတာ့တဲ့ ေနာက္မွာ ငါ တကယ္ကို အထီးက်န္ ဆန္ခဲ့ပါတယ္…တစ္ခုခု ဆံုးရံႈးသြားသလိုပဲခံစားရပါတယ္…ဒါေပမယ့္ ငါဘာမွမတတ္နိုင္ေတာ့ဘူးေလ…အရာအားလံုးဟာ ျပီးဆံုးသြားျပီ…မင္းနင္းေခ် ခဲ့တဲ့ ရင္ခြင္တစ္ခု စုတ္ျပတ္သတ္ဖြာေစာင္းျပီး က်န္ခဲ့တယ္ဆိုတာကို မင္းသိမွာ မဟုတ္ပါဘူး…